ادیت پیاف

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ادیت پیاف
Piakbookcover.jpg
اطلاعات پس‌زمینه
نام اصلی ادیت جووانا
نام مستعار گنجشک کوچولو (La Môme Piaf)
تولد ۱۹ دسامبر ۱۹۱۵
پاریس، فرانسه
خاستگاه فرانسوی فرانسه
مرگ ۱۰ اکتبر ۱۹۶۳ ( ۴۷ سالگی)
Grasse فرانسه
سازها وکال، گیتار، گیتار بیس، سمپلر، درامز، ماشین درام
سال‌های فعالیت ۱۹۳۵ – ۱۹۶۳

ادیت پیاف (به فرانسوی: Édith Piaf) ‏(۱۹ دسامبر ۱۹۱۵-۱۰ اکتبر ۱۹۶۳) تصنیف‌خوان فرانسوی و از چهره‌های شاخص این کشور در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ بود. دو آهنگ «زندگی مانند گل سرخ» و «هیچ پشیمان نیستم» او هنوز خوانده و نواخته می‌شود.

زندگی[ویرایش]

ادیت پیاف که نام اصلی او «ادیت جوواننا گاسیون» بود از پدری فرانسوی و مادری ایتالیائی در پاریس زاده شد. مادرش در کافه‌ها می‌خواند و پدرش آکروبات بود. مادرش در کودکی او را رها کرد و ادیت نزد مادربزرگ پدری خود بزرگ شد که روسپی‌خانه‌ای را در نرماندی اداره می‌کرد.

Edith Piaf.jpg

ادیت از سه‌سالگی تا هفت‌سالگی کور بود و شایع است که بعد از این‌که روسپیان به زیارت ترز مقدس در لیزیو رفتند بینا شد. مدتی با پدر دائم‌الخمرش زندگی کرد و در شانزده‌سالگی از او جدا شد تا در کوچه‌ها بخواند.

در ۱۹۳۵ یک کاباره‌دار پاریس او را به کار گرفت و به خاطر هیکل کوچکش نام گنجشک کوچولو (La Môme Piaf) را بر او نهاد. نام پیاف تا آخر عمر بر او ماند. او در این کاباره با برخی مشاهیر پاریس آشنا شد. در ۱۹۴۰ ژان کوکتو نمایشنامه «زیبای بی‌خیال» را برای او نوشت. در این دوره او با موریس شوالیه آشنا شد. شعر بسیاری از آهنگ‌هایش را خود می‌سرود و حتی در آهنگسازی نیز با آهنگسازانش همکاری می‌کرد.

در جریان اشغال پاریس آهنگ زندگی مانند گل سرخ (La vie en rose) را خواند که هنوز هم نشانه ویژه او شمرده می‌شود. محبوبیت او نزد افسران آلمانی باعث شد تا اجازه دهند برای اسیران جنگی فرانسوی بخواند. اسیران عکس‌هایی را که به یادگار با او می‌گرفتند برای جعل گذرنامه و مدارک هویت به کار می‌بردند. بعد از جنگ محبوبیت او در فرانسه و آمریکا بیشتر شد.

ادیت پیاف از حامیان شارل آزناوور بود و او را همراه خود برای کنسرت به آمریکا برد.

قبر ادیت پیاف در گورستان پرلاشز پاریس

او دوبار ازدواج کرد و دختری داشت که در دوسالگی درگذشت. در ۱۹۵۱ در تصادف رانندگی مجروح شد و پس از آن به مرفین معتاد شد.

در ۱۹۶۳ در همان روزی که دوستش ژان کوکتو مرد، ادیت پیاف هم درگذشت. با اینکه کلیسای کاتولیک از اجرای مراسم دینی برای او ابا کرد، صدها هزار نفر در تشییع جنازه او شرکت کردند. او را در گورستان پرلاشز به‌خاک سپردند.

گوگل در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۱۰ برای ۹۵ سال تولد این هنرمند لوگوی صفحهٔ اول خود را به یاد او تغییر داد.[۱] سیارک ۳۷۷۲ به نام اوست.

ترانه‌ها[ویرایش]

بازیگری[ویرایش]

فیلم
  • La garçonne]] (1936), Jean de Limur
  • Montmartre-sur-Seine (1941), Georges Lacombe
  • Étoile sans lumière (1946), Marcel Blistène
  • Neuf garçons, un cœur (1947), Georges Freedland
  • Al diavolo la celebrità (1949), Mario Monicelli, Stefano Vanzina
  • Paris chante toujours (1951), Pierre Montazel
  • Boum sur Paris (1953), Maurice de Canonge
  • Si Versailles m'était conté (1954), Sacha Guitry
  • French cancan (1954), Jean Renoir
  • Les Amants de demain (1959), Marcel Blistène
تئاتر

کتاب‌ها، فیلم‌ها و نمایش‌ها درباره او[ویرایش]

کتاب‌ها[ویرایش]

  • The Wheel Of Fortune: The Autobiography of Edith Piaf by Edith Piaf (originally written in 1958, 5 years before her death), Peter Owen Publishers; ISBN 0-7206-1228-4
  • Edith Piaf, by Edith Piaf and Simone Berteaut, published January 1982; ISBN 2-904106-01-4
  • The Piaf Legend, by David Bret, Robson Books,1988.
  • Piaf: A Passionate Life, by David Bret, Robson Books, 1998, revised JR Books, 2007
  • Marlene, My Friend, by David Bret, Robson Books, 1993. Dietrich dedicates a whole chapter to her friendship with Piaf.
  • Oh! Père Lachaise, by Jim Yates, Édition d'Amèlie 2007, ISBN 978-0-9555836-0-5. Piaf and Oscar Wilde meet in a pink tinted Parisian Purgatory.

فیلم‌ها[ویرایش]

  • Piaf (1974) Guy Cazaril with Brigitte Ariel. Early Piaf songs performed by Betty Mars
  • Édith et Marcel (1983), Claude Lelouch
  • زندگی مانند گل سرخ La Môme ۲۰۰۷ , Olivier Dahan with Marion Cotillard as Édith Piaf in which she won the Academy Award for Best Actress (Oscar) in a leading role.

نمایش‌ها[ویرایش]

  • Piaf (1978), by Pam Gems
  • Piaf Piaf (1988), by Juha Siltanen and Jorma Uotinen
  • Pure Piaf (2006), by Alex Ryer

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «Google Doodle zum Geburtstag von Edith Piaf». ۱۹دسامبر ۲۰۱۰. بازبینی‌شده در ۱۹ دسامبر ۲۰۱۰. 

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ادیت پیاف موجود است.