آگوست دوپن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دوپن، در داستان نامه ی دزدیده شده.

شوالیه سی. آگوست دوپَن (به فرانسوی: Le Chevalier C. Auguste Dupin) کارآگاهی تخیلی است که توسط ادگار آلن پو ایجاد شده است. دوپن برای اولین بار در داستان جنایت در کوی غسالخانه (۱۸۴۱) ظاهر شد و پس از آن در داستان های راز ماری روژه (۱۸۴۲) و نامه ی دزدیده شده (۱۸۴۴) حضور یافت.

دوپن، نخستین کاراگاه تخیلی است و نمونه ی اولیه ی کارآگاه های تخیلی دیگر، از جمله شرلوک هلمز و بسیاری از عناصر رایج ژانر جنایی بوده است. [۱]

زندگی نامه[ویرایش]

دوپن منتسب به خانواده ای ثروتمند بوده است، اما پاره ای اتفاقات ناگوار و نا به هنگام باعث شد که ثروتشان از دست برود. دوپن تنها با قناعت به نیازهای اولیه‌اش و به سبب خوشرفتاری طلبکارانش، می توانست زندگی را سر کند.

او در پاریس با دوست نزدیک خود که راوی داستان هاست و نامش مشخص نیست، زندگی می کند. آن دو برای اولین بار، به طور تصادفی در حالی که هر دو برای یافتن کتابی بسیار جالب و در عین حال بسیار کمیاب در کتابخانه جستجو می کردند، با هم ملاقات کردند. سپس هر دو به یک خانه ی کوچک قدیمی نیمه خرابه ای واقع در محله ی دور افتاده ی سن ژرمن نقل مکان کردند. [۱]

شخصیت[ویرایش]

دوپن، دوستش و متهم، در داستان جنایت در کوی غسالخانه.

از دست رفتن ثروت ناگهانی خاندان دوپن، باعث شده که روحیه ی او آسیب ببیند و از زندگی اجتماعی کناره بگیرد. او به شب زنده داری علاقه ی وافری دارد.

دوپن هوش سرشاری دارد و شیفته ی حل معماها و خط هیروگلیف است. او قادر است توضیح دهد که دوستش، راوی داستان، در پانزده دقیقه ی گذشته به چه چیزهایی فکر می کرده است. به وسیله ی این استعداد، او می تواند خود را در ذهن مجرم قرار دهد و حدس بزند که او چگونه فکر می کرده و چه کارهایی کرده است.

دوپن یک کارآگاه حرفه ای نیست و انگیزه هایش برای حل رمز و راز در سه داستانی که در آن حضور یافته، تغییر می کند. در جنایت در کوی غسالخانه، هدف او از حل معمای قتل، تفریح است و نیز اثبات بی گناهی فردی که اشتباهاً متهم شده است و از دریافت پاداش مالی خودداری می کند. با این حال، در نامه دزدیده شده، دوپن به دنبال پاداش مالی است.

عنوان شوالیه ی او به این معناست که او دارای نشان لژیون دونور است.[۱]

اقتباس های ادبی[ویرایش]

آگوست دوپن، اولین کارآگاه تخیلی است. خلق او، آغاز شیوه ی روایتی است که در آن کاراگاه ابتدا جواب معما را می گوید، سپس استدلال های منتهی به آن را توضیح می دهد. او با استفاده از مشاهده و استنتاج معماهای جنایی را حل می کند.

بسیاری از نویسندگان بعد، شخصیت هایشان را با الهام از او خلق کرده‌اند. برای نمونه، آرتور کانن دویل شخصیت شرلوک هلمز را از دوپن الهام گرفته است و گفته است:

"هر یک [از داستان های کارآگاهی پو] ریشه ایست که از آن کل ادبیات رشد کرده است ... داستان کاراگاهی چه بود تا پیش از آن که پو در آن حیات بدمد؟"

همچنین آگاتا کریستی در خلق هرکول پوارو از خصوصیات دوپن بهره برده.

نیز، فئودور داستایفسکی شخصیت بازرس پورفیری پتروویچ در جنایت و مکافات را تحت تأثیر دوپن خلق کرده و پو را "نویسنده ای فوق العاده با استعداد" نامیده است.

بسیاری از خصوصیاتی که بعدها به امری عادی در داستانهای پلیسی تبدیل شده برای اولین بار در داستان های پو به کار برده شده: کارآگاهی با هوشی خیره کننده، پلیس بی عرضه، روایت اول شخص از زبان دوستان نزدیک شخصیت اصلی. [۱]

اقتباس های سینمایی[ویرایش]

تا کنون فیلم های مختلفی با نقش آفرینی بازیگران مختلفی در نقش دوپن ساخته شده است که بعضی در تلویزیون و بعضی در سینما به نمایش در آمده اند:

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی C. Auguste Dupin
  • بانک اطلاعات اینترنتی فیلم ها IMDB