آواز در باران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آواز در باران
Singin' in the Rain

پوستر فیلم
کارگردان جین کلی
استنلی دانن
تهیه‌کننده آرتور فرید
نویسنده بتی کومدن
آدولف گرین
بازیگران جین کلی
دونالد اوکانر
دبی رینولدز
جین هیگن
میلارد میچل
ریتا مورنو
موسیقی ناسیو هرب براون
شعر:آرتور فرید
فیلم‌برداری هارولد راسون
تدوین آدرین فازان
گونه فیلم موزیکال
توزیع‌کننده مترو گلدوین مایر
تاریخ انتشار ۲۷ مارس ۱۹۵۲
مدت زمان ۱۰۳ دقیقه
کشور ایالات متحده آمریکا
زبان انگلیسی
بودجه ۳٬۵۴۰٬۰۰۰ دلار
فروش ۷٬۲۰۰٬۰۰۰ دلار[۱]

آواز در باران (به انگلیسی: Singin' in the Rain) فیلمی است موزیکال به کارگردانی جین کلی و استنلی دانن که در سال ۱۹۵۲ ساخته شد. جین کلی، دونالد اوکانر، دبی رینولدز، جین هیگن و میلارد میچل نقش‌های اصلی فیلم را ایفا کردند. در فهرست ۱۰۰ فیلم موزیکال برتر بفا (بنیاد فیلم آمریکا) در سال ۲۰۰۷، این فیلم در ردهٔ نخست و در میان ۱۰۰ فیلم برتر، در فهرست ده سالگی بفا، در ردهٔ پنجم قرار گرفت.

داستان فیلم[ویرایش]

خطر لوث‌شدن: آنچه در زیر می‌آید ممکن است قضیه یا پایان ماجرا را لو دهد!

داستان آواز در باران، در هالیوود، در سال‌های ۲۸-۱۹۲۷، زمانی که سینمای ناطق تازه پا به عرصه گذاشته بود و صنعت سینما در حال تغییر بود، می‌گذرد. دان وود (با بازی جین کلی)، ستارهٔ سینمای صامت، با زن جوانی به نام کتی سلدن (دبی رینولدز) آشنا می‌شود که سیاهی‌لشکر فیلم‌های صامت است. رابطهٔ عاشقانه‌ای میان آنها شکل می‌گیرد. همبازی وود و دیگر ستارهٔ سینمای صامت، لینا لامونت (جین هیگن)، صدای گوشخراشی دارد و با ورود صدا به سینما ناچار است بپذیرد بازیگر دیگری به جای او حرف بزند و آواز بخواند. در نهایت لینا با اکراه می‌پذیرد کتی که صدای زیبا و دلنشینی دارد در فیلم اخیرش «شوالیهٔ جنگاور» که به «شوالیهٔ رقصان» تغییر نام داده‌است، به جای او صحبت کند، اما تمام تلاش خود را نیز به کار می‌بندد تا این رقیب تازه را از میدان به در کند...[۲]

پایان خطر لوث‌شدن

پشت صحنه[ویرایش]

  • اگرچه جین کلی یک سال پیش از ساختن آواز در باران جایزهٔ افتخاری اسکار برای «دستاوردهای چشمگیر در هنر طراحی رقص برای فیلم» را به دست آورده بود و جایزهٔ اسکار بهترین فیلم را برای فیلم یک آمریکایی در پاریس به دست آورده بود، اغلب از آواز در باران به عنوان شاهکار تمام زندگی جین کلی یاد می‌کنند.
  • ترانهٔ آواز در باران در اصل برای نمایشنامه‌ای به نام Hollywood Music Box Revue of 1927 نوشته شده بود و در فیلمی که بر اساس این نمایشنامه در سال ۱۹۲۲ ساخته شده بود نیز مورد استفاده قرار گرفت. این ترانه در چند فیلم دیگر نظیر آسان حرف بزن (۱۹۳۲)، نلی کلی کوچولو (۱۹۴۰)، سلام خوشگله (۱۹۴۴)، پرتقال کوکی (۱۹۷۱) و سرگرمی این است (۱۹۷۴) نیز به کار رفته‌است.
  • بیشتر ترانه‌های این فیلم را آرتور فرید، پیش از آن که در مترو گلدوین مایر تهیه‌کننده شود، و ناسیو هرب برای فیلم‌های دیگر نوشته‌اند.
  • در فیلم قرار است دبی رینولدز خوش صدا به جای جین هیگن صحبت کند اما در واقعیت صدای هیگن تعلیم‌یافته‌تر از رینولدز بود و به همین دلیل هیگن دیالوگ‌های رینولدز را دوبله کرد. در صحنه‌های آوازخوانی بتی نویس به جای رینولدز آواز خواند.
  • اگرچه آواز در باران از دبی رینولدز یک ستاره ساخت اما او چندان دل خوشی از بازی در این فیلم نداشت. سال‌ها بعد در مصاحبه‌ای گفت که جین کلی فشار زیادی به او می‌آورده‌است و در مصاحبه‌ای دیگر عنوان کرد دو کاری که سخت‌ترین کارهای زندگیش بوده یکی تولد بوده و دیگری بازی در آواز در باران.[۳]

جوایز و افتخارات[ویرایش]

جین هیگن برای بازی در این فیلم نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن و لنی هیتون نامزد دریافت جایزهٔ بهترین موسیقی فیلم شد. هیچ‌یک از این دو جایزهٔ اسکار را به دست نیاوردند.

دونالد اوکانر برندهٔ جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی شد.

مجله سایت اند ساند در سال ۱۹۸۲، این فیلم را در «ده فهرست برتر» به انتخاب منتقدان در رتبهٔ چهارم قرار داد.[۴]

در رتبه‌بندی بفا، آواز در باران، در میان ۱۰۰ فیلم برتر در رتبهٔ دهم[۵]، ۱۰۰ فیلم کمدی در رتبهٔ شانزدهم[۶]و ۱۰۰ فیلم عاشقانه در رتبهٔ شانزدهم قرار گرفت[۷]. بفا این فیلم را به عنوان بهترین فیلم موزیکال تمام تاریخ انتخاب کرد[۸]. در فهرستی که به مناسبت ده سالگی بفا منتشر شد، این فیلم در میان ۱۰۰ فیلم برتر در رتبهٔ پنجم قرار گرفت[۹].

مطالعه بیشتر[ویرایش]

  • Singin' In The Rain, (BFI Film Classics), (1993) by Peter Wollen
  • M–G–M's Greatest Musicals: The Arthur Freed Unit, (1975/1996) by Hugh Fordin
  • Red Hot & Blue: A Smithsonian Salute to the American Musical, (1996) by Amy Henderson, et al.
  • Gene Kelly: A Life of Dance & Dreams, (1999) by Alvin Yudkoff
  • Hess & Pratibha A. Dabholkar Singin' in the Rain: The Making of an American Masterpiece, (2009) by Earl J.

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]