آلن پرلیس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آلن پرلیس
متولد ۱ آوریل ۱۹۲۲(۱۹۲۲-04-0۱)
پیتسبورگ، پنسیلوانیا
مرگ ۷ فوریه ۱۹۹۰ میلادی (۶۷ سال)
نیوهیون، کانتیکت
ملیت ایالات متحده آمریکا
رشته فعالیت علوم کامپیوتر
محل کار انجمن ماشین‌های محاسب
دانشگاه کارنگی ملون
دانشگاه یل
دلیل شهرت الگول
جوایز جایزه تورینگ (۱۹۶۶)
دین یهودی

آلن جی پرلیس (به انگلیسی: Alan Jay Perlis) ‏، دانشمند آمریکایی در علم کامپیوتر، اولین فردی است که جایزه تورینگ را دریافت کرده‌است. وی در مقطعی ریاست انجمن ماشین‌های محاسب را عهده‌دار بوده و خدمات بسیاری درپیشرفت زبان‌های برنامه‌نویسی ارائه کرده‌است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

پرلیس در سال ۱۹۲۲ در پیتسبورگ در ایالت پنسیلوانیا در آمریکا به دنیا آمد. او دارای مدارک دانشگاهی متعددی است. پرلیس ابتدا در سال ۱۹۴۲ مدرک لیسانس شیمی را از دانشگاه کارنگی ملون اخذ کرد. او به مدت سه سال از تاریخ ۲۲ دسامبر ۱۹۴۲(دو روز پس از فارغ‌التحصیلی) تا سپتامبر ۱۹۴۵، یعنی تا پایان جنگ جهانی دوم در نیروی هوایی آمریکا خدمت کرد. در سپتامبر ۱۹۴۵ پس از آنکه پرسیل به زندگی غیر نظامی خود برگشت، در موسسه تکنولوژی ماساچوست(مشهور به ام‌آی‌تی) برای مطالعهٔ رشته شیمی در مقطع کارشناسی ارشد ثبت نام کرد که البته پس از مدتی متوجه می‌شود به شیمی علاقه ندارد، بنابراین در همان‌جا به مطالعه ریاضیات می‌پردازد. پرسیل در ام‌آی‌تی زیر نظر فیلیپ فرانکلین در زمینهٔ روش‌های آنالیز عددی شروع به تحقیقات می‌کند. او در سال ۱۹۴۹ مدرک فوق‌لیسانس و در ۱۹۵۰ مدرک دکترای خود را در ریاضیات از دانشگاه ام‌آی‌تی گرفت. پرسیل در پایان‌نامه دورهٔ کارشناسی ارشد خود به حل معادلات انتگرال خطی با استفاده از روش تکرار شونده پرداخت و در پایان‌نامه دورهٔ دکتری، راه حل خود را در پیرامون معادلات انتگرال مطرح کرد.[۱] پرسیل پس از دریافت دکترای خود تا ژانویه ۱۹۵۲ به عنوان محقق ریاضی در آزمایشگاه تحقیقاتی بالیستیک استخدام شد و بعد به ام‌آی‌تی بازگشت تا کار روی پروژهٔ گردباد را ادامه دهد. در اواخر همین سال اواستادیاری در دانشگاه پردیو را پذیرفت. در ۱۹۵۶ او به دانشگاه کارنگی برگشت و به سمت‌های مدیر مرکز محاسبات و اولین رئیس دانشکده علوم کامپیوتر دانشگاه و نیز استاد ریاضیات در طول سالیان حضورش در کارنگی نایل آمد. پرلیس در سال ۱۹۷۱ از کارنگی به دانشگاه یل رفت و به جز یک سال که در دانشگاه کالیفرنیا بود، تا آخر عمر یعنی سال ۱۹۹۰ در یل ماند.

پرلیس در تمام زندگی حرفه‌ای خود، علاقهٔ اصلی‌اش زبان‌های برنامه‌نویسی بود. وقتی او در پاردو بود، شروع به طراحی کامپایلر IT یا Internal Translator (مترجم درونی) کرد که بعدها کار خود را در کارنجی تکمیل کرد. در سال ۱۹۵۷ او با سمت رئیس کمیته زبان‌های برنامه‌نویسی انجمن ماشین‌های محاسب برای ایجاد یک زبان برنامه‌نویسی جهانی مشترک شروع به کار کرد و در سال ۱۹۵۸ در کنفرانسی در زوریخ الگول را معرفی کرد. الگول یک زبان نسل دوم است که به پاسکال منجر شد و کمک شایانی به پیشرفت زبان‌های برنامه‌نویسی کرد.

پرلیس از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۲ ویراستار نشریه Communications of the ACM (ارتباطات ای‌سی‌ام) بود و از سال ۱۹۶۲ به مدت دو سال ریاست ACM (انجمن ماشین‌های محاسب) را برعهده داشت. او به خاطر تأثیرش در شیوه‌های برنامه‌نویسی پیشرفته و ساختمان کامپایلر مفتخر به دریافت جایزه تورینگ در از سال ۱۹۶۶ گردید.

در سال ۱۹۸۲ پرلیس مقاله‌ای با عنوان Epigrams on Programming (نیش‌ونوش‌های برنامه‌نویسی) انتشار داد که تجربیاتش در زمینه برنامه‌نویسی را در عباراتی تک‌جمله‌ای بیان می‌کرد که این مقاله مورد توجه قرار گرفت.

جستارهای وابسته[ویرایش]


منابع[ویرایش]

Cheatham, Thomas. “ALGOL session”. In History of Programming Languages. New York, NY: ACM Press, 1978. p. 171. doi:10.1145/800025.1198357. 

پیوند به بیرون[ویرایش]