آفریقای خاوری آلمان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
قیمومت آفریقای خاوری آلمان
Schutzgebiet Deutsch-Ostafrika
مستعمره

 

 

۱۸۸۵–۱۹۱۹
 

 

 

پرچم نشان نظامی
جایگاه آفریقای خاوری آلمان
پایتخت باگامویو (۱۸۸۵–۱۸۹۰)
دارالسلام (۱۸۹۰–۱۹۱۸)
ساختار سیاسی مستعمره
امپراتور
 - ۱۸۷۱–۱۸۸۸ ویلهلم یکم
 - ۱۸۸۸-۱۸۸۸ فریدریش سوم
 - ۱۸۸۸–۱۹۱۸ ویلهلم دوم
فرماندار
 - ۱۸۸۵-۸۹ (نخستین) کارل پترس (کمپانی آفریقای شرقی آلمان)
 - ۱۹۱۲-۱۸ (واپسین) هاینریش آلبرت شنه
دوره تاریخی امپریالیسم نو
 - پایه‌گذاری ۲۷ فوریه ۱۸۸۵
 - پیمان هلیگولند-زنگبار ۱ ژوئیه
 - شورش ماجی‌ماجی ۲۱ اکتبر
 - واگذاری به بریتانیا ۲۵ نوامبر
 - پیمان ورسای ۲۸ ژوئن ۱۹۱۹
جمعیت
 - حدود ۱۹۱۳ ۷٬۷۰۰٬۰۰۰ 
یکای پول روپیه
امروزه بخشی از  بوروندی
 رواندا
 تانزانیا

آفریقای خاوری آلمان(به آلمانی: Deutsch-Ostafrika) نام مستعمرهٔ پیشین امپراتوری آلمان در شرق آفریقا بود که دربرگیرندهٔ خاک کشورهای کنونی بوروندی، تانزانیا و رواندا می‌گردید. مساحت این سرزمین ۹۹۴٬۹۹۶ کیلومتر مربع بود.

آفریقای خاوری در دهه ۱۸۸۰ میلادی ضمیمهٔ خاک آلمان شد و با شکست این کشور در جنگ جهانی اول از آلمان جداشد و میان دو کشور بلژیک و بریتانیا تقسیم‌گشت.

تشکیل این مستعمره به بنیادگذاری سکونت‌گاهی آلمانی توسط کارل پترس در حدود دولت زنگبار شد. هنگامی که سلطان زنگبار مدعی حکومت بر سرزمین‌های مستعمره‌شده به دست آلمانی‌ها شد، اتو فن بیسمارک-صدراعظم آلمان- پنج کشتی جنگی برای دفع او فرستاد، نتیجه آنکه سرانجام آلمان و بریتانیا به تفاهم رسیدن تا سرزمین‌های مورد بحث را میان خود بخش کنند و سلطان زنگبار هم راهی جز پذیرش پیمان ایشان نداشت.

آفریقای خاوری روی هم‌رفته برای امپراتوری آلمان سوددهی نداشت و دولت مرکزی در برلین ناچار بود کمک‌هزینه‌هایی نیز بدین مستعمره پرداخت‌کند.


منابع[ویرایش]