پرش به محتوا

دروازه ایشتار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
بقایای بازسازی شده دروازه ایشتار در موزه پرگامون، برلین
تصویر گاوی شاخدار در بالای ردیفی از گل‌ها (آجرهای مفقود شده جایگزین شده‌اند)
آنچه که در حفاری‌های دهه ۱۹۳۰ باقی‌مانده بوده است

دروازه یشتار (به عربی: بوابة عشتار) دروازه بابل است که در حدود سال ۵۷۵ پیش از میلاد به دستور بختنصر ساخته و نام آن از الهه آشوری، ایشتار، گرفته شده است. اصل این دروازه اکنون در موزه پرگامون برلین نگهداری می‌شود.[۱]

تاریخچه

[ویرایش]

دروازه ایشتار را نخستین بار باستان‌شناس آلمانی رابرت کلدوی[پ ۱] در جریان حفاری‌هایش در بابل (۱۸۹۹–۱۹۱۷) کشف کرد. بقایای این دروازه پس از آنکه موزه پرگامون برلین در سال ۱۹۳۰ گشایش یافت به آنجا منتقل و بازسازی شد.[۱]

بعدها به دستور صدام حسین، دروازه‌ای کوچکتر شبیه به دروازه ایشتار، به عنوان ورودی موزه‌ای در عراق ساخته شد. این دروازه در طول جنگ عراق آسیب‌هایی دید. کشور عراق از سال ۱۹۹۰ به دنبال بازگشت دروازه اصلی و سایر آثار وابسته، به آن کشور است.

ویژگی‌ها

[ویرایش]

ارتفاع دروازه ایشتار به بیش از ۱۲ متر می‌رسیده است. در ضلع جنوبی آن سرسرای بزرگ و راه سنگ‌فرشی وجود داشته که درازایش به بیش از نیم مایل می‌رسیده است. سطح دیوار این دروازه از آجرهای فیروزه‌ای و آبی لعابدار براق پوشیده شده است. بر روی آن‌ها ردیف‌هایی از نقش‌های شیر و اژدها و احشام وجود دارد.[۲]

نگارخانه

[ویرایش]

یادداشت‌ها

[ویرایش]
  1. Robert Koldewey

پانویس

[ویرایش]
  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "Ishtar Gate" (به انگلیسی). Encyclopædia Britannica. Retrieved 11 August 2013.
  2. "Neo-Babylonian Art: Ishtar Gate and Processional Way" (به انگلیسی). Smarthistory at Khan Academy. Archived from the original on 29 اكتبر 2014. Retrieved 11 August 2013. {{cite web}}: Check date values in: |archive-date= (help)

منابع

[ویرایش]