بی‌بی‌اس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از BBS)
پرش به: ناوبری، جستجو
بی‌بی‌اس تک رنگ
یک نمونه صفحه ورود به سیستم ای‌ان‌اس‌آی بی‌بی‌اس

بی‌بی‌اس یا سیستم تابلوی اعلانات (انگلیسی: Bulletin board system) یک برنامه اجرا شونده روی میزبان (شبکه) است که به کاربران اجازه می‌دهد تا با استفاده از برنامه ترمینال به سیستم وصل شوند. پس از ورود به سیستم، کاربر می‌تواند اعمال مختلفی مانند: بارگذاری و بارگیری نرم‌افزار و داده‌ها، خواندن و انتشار اخبار، ارتباط با دیگر اعضاء در اتاق گفتگو و چت، بازی و سرگرمی و ... را انجام دهد. اتاق گفتگوی بی‌بی‌اس‌ها با استفاده از چندین خط تلفن به کاربران اجازه می‌داد تا با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. سیستم‌های تابلوی اعلانات از بسیاری جهات پیشگام وب جهان‌گستر مدرن، خدمات شبکه‌های اجتماعی و سایر جنبه‌های اینترنت بودند. مودم‌هایی با هزینه پایین و کارایی بالا، استفاده از سرویس‌های آنلاین و بی‌بی‌اس‌ها را از اوایل دهه ۱۹۹۰ میسر ساختند. اینفوورلد تخمین زده‌است که ۶۰٬۰۰۰ بی‌بی‌اس در سال ۱۹۹۴ به تنها ۱۷ میلیون کاربر در ایالات متحده خدمات ارایه کرده‌اند؛ و بازار اشتراکی بسیار بزرگتر از خدمات آنلاین بزرگ مانند کامپیوسیو بوده‌اند.[۱]

معرفی مودم‌های ارزان قیمت دایل آپ خدمات اینترنتی و مرورگر وب موزاییک سبب دسترسی جهانی و آسان به خدمات آنلاین اینترنتی شد، خدماتی که بی‌بی‌اس و سیستم‌های آنلاین مشابه ارائه نمی‌کردند و در نهایت در سال ۱۹۹۴ منجر به سقوط سریع بی‌بی‌اس در بازار شد. در طول سال‌های بعد، بسیاری از ارائه دهندگان پیشرو بی‌بی‌اس ورشکسته و ده‌ها هزار بی‌بی‌اس ناپدید شدند. امروز در اکثر نقاط جهان بی‌بی‌اس‌ها عمدتاً به عنوان یک سرگرمی نوستالژیک شناخته می‌شوند، اما هنوز هم بی‌بی‌اس در بعضی از نقاط تایوان (پی‌تی‌تی سیستم تابلوی اعلانات) و چین برای ارتباط بین جوانان رایج است.[۲] اکثر بی‌بی‌اس‌ها در حال حاضر بر روی تلنت در دسترس هستند و معمولاً از حساب‌های ایمیل رایگان، خدمات اف‌تی‌پی، آی‌آرسی و تمام پروتکل ارتباطات معمول در اینترنت استفاده می‌شود.

این نرم‌افزار امکان دسترسی کاربران به این سیستم از طریق خط تلفن (یا telnet) به همراه یک نرم‌افزار ترمینال مانند HyperTerminal در ویندوز یا ICL (Irnet Com Lite) در DOS را فراهم می‌کند.

این سیستم تحت DOS اجرا و مدیریت شده و قابلیت اتصال به اینترنت را نیز دارا می‌باشند.

در حقیقت این شبکه‌های اولین کانونهای مجازی اینترنتی در ایران بودند که با استقبال زیادی از سوی کاربران مواجه شدند. از جمله این شبکه‌های معروف می‌توان به شبکه پیام، شبکه هدف، شبکه نابغه، شبکه ایستاتیس در بخش خصوص و بسیاری از شبکه‌های وابسته به دولت مانند شبکه خانه ملت و بسیاری دیگر نام برد.

با گسترش اینترنت، این‌گونه شبکه‌ها کاملاً به دست فراموشی سپرده شدند.

منابع[ویرایش]