ناموس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه است که توسط 37.156.159.65 (بحث) در تاریخ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۰۱:۴۷ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی داشته باشد.

ناموس از مفاهیم و ارزش‌ها در نظام اخلاقی افلاطونی و حاکم بر کشورهای اسلامی خاورمیانه است. این اصطلاح بیشتر در جوامع سنتی و اسلامی که دربارهٔ جنسیت و رفتار و روابط درون خانواده غیرت دارند، استفاده می‌شود. در فرهنگ های آسیایی به ویژه در منطقه ی خاور میانه، حفاظت از ناموس افتخار به‌شمار می‌آید.


ناموس در لغت‌نامه دهخدا:
. (معرب، اِ) احکام الهی. (برهان قاطع). شریعت. (اقرب الموارد) (المنجد). قانون و شریعت و احکام الهی. (ناظم الاطباء). هو الشرع الذی شرع …


ناموس در فرهنگ فارسی معین: [معر.] (اِ) ۱ - آبرو، نیک نامی. ۲ - قانون و شریعت الهی. ۳ - عصمت، شرف. ج . نوامیس.


ناموس درفرهنگ لغت عمید: ۱. شرف. ۲. عفت؛ عصمت. ۳[مجاز] صاحب سر؛ آگاه و مطلع به باطن امور. ۵. [قدیمی] راز؛ سر. ۶. [قدیمی] مرد …

جستارهای وابسته