گنییزنو
Gniezno | |
|---|---|
| Royal Capital City of Gniezno Stołeczne Królewskie Miasto Gniezno | |
| مختصات: ۵۲°۳۲′ شمالی ۱۷°۳۶′ شرقی / ۵۲٫۵۳۳°شمالی ۱۷٫۶۰۰°شرقی | |
| کشور | |
| استانهای لهستان | استان لهستان بزرگتر |
| County | Gniezno County |
| گمینا | Gniezno (urban gmina) |
| تاسیسشده | 8th century |
| Town rights | ۱۲۳۹ |
| حکومت | |
| • شهردار | Jacek Kowalski |
| مساحت | |
| • کل | ۴۹ کیلومتر مربع (۱۹ مایل مربع) |
| جمعیت (۲۰۰۶) | |
| • کل | ۷۰۰۸۰ |
| • تراکم | ۱۴۰۰/کیلومتر مربع (۳۷۰۰/مایل مربع) |
| منطقهٔ زمانی | یوتیسی +۱ (زمان) |
| • تابستانی (DST) | یوتیسی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی) |
| کد پستی | 62-200 to ۶۲-۲۱۰ |
| کد منطقه | +۴۸ ۶۱ |
| Car plates | PGN |
| وبگاه | http://www.um.gniezno.pl |
گینیزنا (به لاتین: Gniezno) یک شهر در لهستان است که در Gniezno County واقع شدهاست.[۱]گنییزنو (به لهستانی: Gniezno؛ به آلمانی: Gnesen) یکی از قدیمیترین و مهمترین شهرهای تاریخی لهستان است که در استان لهستان بزرگ (ویلیکوپولسکا) قرار دارد. این شهر به عنوان نخستین پایتخت تاریخی لهستان و مرکز مذهبی این کشور شناخته میشود. طبق افسانههای محلی، گنییزنو مکانی است که «لخ»، بنیانگذار افسانهای لهستان، آشیانه عقاب سفیدی را بر فراز تپه دید و تصمیم گرفت شهر را در آنجا بنا کند؛ به همین دلیل عقاب سفید به نماد ملی لهستان تبدیل شد.[۲]
اهمیت تاریخی و مذهبی
[ویرایش]گنییزنو در قرن دهم میلادی به عنوان اقامتگاه اصلی خاندان «پیاست» (نخستین سلسله شاهی لهستان) برگزیده شد. اهمیت این شهر در سال ۱۰۰۰ میلادی با برگزاری «کنگره گنییزنو» به اوج رسید؛ جایی که امپراتور اتوی سوم با پادشاه بولسواف یکم دیدار کرد و نخستین اسقفنشین اعظم مستقل لهستان در این شهر تأسیس شد. کلیسای جامع گنییزنو محل تاجگذاری پنج پادشاه نخست لهستان بود و به دلیل میزبانی از مزار آدالبرت پراگ (سنت آدالبرت)، قرنهاست که مهمترین مقصد زیارتی در شمال اروپا محسوب میشود.[۳]
معماری و جاذبههای شهری
[ویرایش]هسته مرکزی شهر بر روی هفت تپه بنا شده است که تپه پیاست (Lech Hill) با کلیسای جامع گوتیک و برجهای دوقلوی ۸۰ متریاش، شاخصترین بخش آن است. از دیگر آثار ارزشمند شهر میتوان به «درهای برنزی گنییزنو» متعلق به قرن دوازدهم و موزه منشأ دولت لهستان (Museum of the Origins of the Polish State) اشاره کرد که مجموعهای غنی از آثار باستانی دوران شکلگیری لهستان را در خود جای داده است. امروزه گنییزنو علیرغم توسعه صنعتی، بافت تاریخی و آرامش سنتی خود را حفظ کرده و یکی از نقاط کلیدی در مسیر توریستی «راه پیاست» است.[۴]
خواهرخوانده
[ویرایش]شهرهای اشپیر، استرگم، اناگنی، فلکنبی، رادویلیشکیس، سن-مالو، اومان، ویندم و سرگییف پوساد خواهرخواندههای گینیزنا هستند.
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ مشارکت کنندگان ویکیپدیای انگلیسی. «Gniezno».
- ↑ Topolski, Jerzy (2000). Gniezno: Zarys dziejów. Wydawnictwo Poznańskie. pp. 12-18. ISBN 978-83-7177-100-2.
- ↑ Labuda, Gerard (2002). Pierwsze państwo polskie. Krajowa Agencja Wydawnicza. pp. 85-90. ISBN 978-83-88072-62-4.
- ↑ Skibiński, Szczęsny (2001). Architektura Gniezna. Wydawnictwo DTSK. pp. 44-50. ISBN 978-83-911391-5-8.