کوره بلند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک کوره بلند در سستائو اسپانیا. کوره اصلی در زیر تیرآهن‌های میانی قرار دارد.

کورهٔ بُلَند کوره‌ای عمودی است که در کارخانه‌های ذوب فلز برای استخراج فلز، به ویژه آهن، از سنگ معدنی استفاده می‌شود. کوره بلند به عنوان اصیل‌ترین روش جداسازی آهن از سنگ آهن شمرده می‌شود.

به همراه سنگ آهن، کک و آگلومره هم داخل کوره بلند ریخته می‌شود

در کوره بلند سوخت جامد، معمولاً کُک همراه با جریان دمشی هوا می‌سوزد و کانی‌ها را ذوب می‌کند.[۱]

تاریخچه[ویرایش]

کوره‌های بلند در چین از حدود سده پنجم پ.م. وجود داشته‌اند. در سده‌های میانه در اروپا نیز این‌گونه کوره‌ها ساخته‌شد و در سده ۱۵ از منطقه نامور در بلژیک به مناطق دیگر گسترش یافت. سوخت به‌کاررفته در این کوره‌ها ذغال سنگ بود.[۲] در حال حاضر بزرگترین کوره بلند ایران به حجم ۲۰۰۰ متر مکعب و در ذوب آهن اصفهان احداث شده است. کوره‌های بلند در دو نوع زنگدار و بدون زنگ ساخته می‌شوند. تکنولوژی ساخت کوره بلندهای ایران سابقاً توسط شوروی سابق و اخیراً توسط شرکت پوسکو کره جنوبی وارد ایران شده است. کوره‌های روسی اساساً زنگدار و کوره‌های کره‌ای با تکنولوژی جدید تر و بدون زنگ ساخته می‌شوند. در کوره‌های بدون زنگ شارژ مواد توسط تجهیزی دوار صورت گرفته و باعث می‌شود مواد با نظم زیادی در کوره انباشته شود، لذا جریان هوای دم کوره بصورت یکنواخت در بین مواد نفوذ کرده و نهایتاً مصرف کک کمتری بهمراه خواهد داشت.

اندازه کوره بلند[ویرایش]

کوره های بلند با حجم‌ از ۷۰ مترمکعب تا ۵۰۰۰ متر مکعب طراحی می‌شوند.

منابع[ویرایش]

  1. افضلی، محمدرضا، فرهنگ مهندسی مکانیک، تهران: فرهنگ معاصر، ۱۳۸۶، ص۹۷.
  2. Ebrey, Walthall, Palais (2006). East Asia: A Cultural, Social, and Political History. Boston: Houghton-Mifflin Company. P. 30.