کنوانسیون گرانادا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کنوانسیون گرانادا (به انگلیسی: Convention for the protection of the architectural heritage of Europeکنوانسیون حفاظت از میراث معماری از اروپا یک سند الزام‌آور است که به صورت یک چارچوبِ کاری برای رویکرد با مسوولیت نگهداری دقیق میراث‌های تاریخی و غیره در اروپا قرار گرفته‌است. از مجموع چهل و سه کشور عضو شورای اروپا، این کنوانسیون تا سال ۱۹۸۵ به تصویب چهل و دو کشور رسید و از ۱ دسامبر ۱۹۸۷ به اجرا گذاشته شده‌است.

پس از ۳۰ سال همکاری میان کشورهای عضو شورای اروپا، این کنوانسیون که ادارهٔ مرکزی آن در گرانادای اسپانیا است به منزلهٔ چارچوبی مهم برای حفاظت از میراث فرهنگی، آثار تاریخی و سایت‌ها تهیه شده‌است. «کنوانسیون حفاظت از میراث معماری در اروپا»، همراه با «چهارچوب کنوانسیون ارزش میراث فرهنگی برای جامعه»، فارو، و «کنوانسیون اروپایی حمایت از میراث باستان‌شناسی»، نیروی نگاهداری از میراث فرهنگی و توسعهٔ آن در اروپا را تشکیل می‌دهند.

منابع[ویرایش]