کنتراست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

کُنْتْراسْت به‌معنای تباین و جدایی است و یکی از اصل‌های پایه‌ایِ رشته‌های گوناگونِ هنر است.[۱]

فرق و کشمکشِ متقابلِ عناصر اثر هنری موجب برقرار شدن ارتباطی منطقی ولی متضاد بین اجزا می‌شود و در تأثیرگذاری اثر بسیار مؤثر است، چراکه درک انسان از بسیاری چیزها با تجربه و مقایسهٔ شکل، کیفیت، و معناهای آنها به‌دست می‌آید.[۱]

تغییر تدریجیِ مقدار کنتراست در یک عکس

در هنرهای تجسمی مانند نقاشی، عکاسی و گرافیک، کنتراست‌های رنگ، تیرگی ـ روشنی، اندازه، جهت، بافت، پهنی ـ باریکی، هندسی ـ غیرهندسی و… به‌کار می‌رود و اثر هنری را تأثیرگذار می‌کند.[۱]

برای نمونه، رامبراند معمولاً از کنتراست شدید تیرگی ـ روشنی بهره گرفته و با تاباندن نور در بخش‌های موردنظرش، که درمیان سایه‌های تیرهٔ وسیع در تابلو قرار گرفته‌اند، بر این بخش‌ها تأکید می‌کند.

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ عبدالمجید حسینی‌راد

منابع[ویرایش]

  • حسینی‌راد، عبدالمجید. مبانی هنرهای تجسمی (قسمت اول). شرکت چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران، ۱۳۸۲. ص ۸۴-۸۷.