کاروان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
یک کاروان ایرانی (اثر والتر میتل‌هولتسر در ۱۳۰۳ خورشیدی)
راه کاروان‌رو میان تهران و قزوین - عکس از ارتفاع ۱۰۰۰ متری (اثر والتر میتل‌هولتسر در ۱۳۰۳ خورشیدی)

کاروان در قدیم به گروهی از مردم که با تعداد زیادی شتر، اسب و خر و قاطر به قصد سفر تجاری و زیارتی عازم مقصدی طولانی می‌شدند کاروان می‌گفتند به عبارت دیگر دسته‌ای از مسافران که معمولان با قصد تجارت باهم سفر می‌کنند. کاروان معمولان در مناطق بیابانی به خصوص در جاده ابریشم برای ایمن ماندن از راهزنان، گروهی حرکت می‌کرده‌اند. در لغت اوستایی کار به معنای مردمان است و کاروان (کاربان) یعنی حرکت گروهی از مردمان.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی