جلال‌الدین کزازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
میر جلال‌الدین کزّازی
Mir Jalaleddin Kazzazi 07.jpg
زادروز ۲۸ دی ۱۳۲۷ (۷۰ سال)
کرمانشاه
ملیت  ایران
پیشه متخصص زبان و ادبیّاتِ فارسی
سبک سره‌نویسی
لقب زُروان[۱]
دین اسلام
مذهب شیعه
همسر سیمیندخت دیده دار
فرزندان امیر صدرالدین، امیر رُهام، ستی‌آناهیت، ستی‌ماندان
والدین ا

امضا
وبگاه
http://www.kazzazi.com

میرجلال‌الدین کَزّازی(زادهٔ ۲۸ دی ۱۳۲۷ در کرمانشاه) استادِ دانشگاه، نویسنده، مترجم، شاهنامه‌پژوه و پژوهشگرِ برجستهٔ ایرانی در زبان و ادب فارسی است. او از چهره‌های ماندگار فرهنگ و ادبِ ایران در پنجمین همایش چهره‌های ماندگار به سالِ ۱۳۸۴ است. وی نام‌بردار به بهره‌گیری از واژه‌های پارسی سره در نوشته‌ها و گفتارِ خود است. کزّازی، عضو هیئت امنای بنیاد فردوسی است.[۲]

اِنه‌ایدِ ویرژیل و نامهٔ باستان[ویرایش]

ترجمهٔ او از انه‌اید ویرژیل به فارسی، برندهٔ جایزهٔ کتاب سال ۱۳۶۹ شده‌است؛ همچنین تألیف او با نامِ نامه باستان برپایه شاهنامه که تاکنون ۱۰ جلد آن به چاپ رسیده‌است، رتبهٔ نخستین پژوهش‌های بنیادین در جشنواره بین‌المللی خوارزمی را به دست آورده‌است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

میرجلال‌الدین کزّازی در ۲۸ دی ۱۳۲۷ در در خانواده‌ای اهل روستای کزاز در استان مرکزی به دنیا آمد[۳] که برای ساخت حوزه علمیه به کرمانشاه مهاجرت کرده بودند. جلال‌الدین کزازی از همان دورانِ کودکی به فرهنگ و ادبیات ایران علاقهٔ زیادی نشان می‌داد.

دوره‌های دبستان و دبیرستان[ویرایش]

دورهٔ دبستان را در مدرسه آلیانس کرمانشاه گذرانید و از سالیان دانش‌آموزی با زبان و ادبِ فرانسوی آشنایی یافت. سپس دورهٔ دبیرستان را در مدرسه رازی به فرجام آورد و آنگاه برای ادامهٔ تحصیل در رشتهٔ زبان و ادب فارسی به تهران آمد

دانشگاه[ویرایش]

کزّازی در دانشکده ادبیات فارسی و علوم انسانی دانشگاه تهران دوره‌های گوناگون آموزشی را سپری کرد. وی در سال ۱۳۵۱ خورشیدی مدرک کارشناسی در رشتهٔ زبان و ادب فارسی از دانشگاه تهران را به دست آورد و به سال ۱۳۷۱، پایان‌نامهٔ دکترای خود را با نامِ نمادشناسی در شاهنامه نوشت

وی هم‌اینک عضو هیئت‌علمی در دانشکدهٔ ادبیّاتِ فارسی و زبان‌های خارجی وابسته به دانشگاه علامه طباطبایی است. او افزون بر زبان فرانسوی که از سالیان خردی با آن آشنایی یافته‌است، با زبان‌های اسپانیایی و آلمانی و انگلیسی نیز آشناست و تاکنون ده‌ها کتاب و نزدیک به سیصد مقاله نوشته‌است و در همایش‌ها و بزم‌های علمی و فرهنگی بسیاری در ایران و کشورهای دیگر سخنرانی کرده‌است.

آموزگاری در اسپانیا[ویرایش]

وی از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۹ به آموزگاری ایران‌شناسی و زبان فارسی در اسپانیا سرگرم بوده‌است.

شعرسرایی[ویرایش]

او از سال‌های نوجوانی، نوشتن و سرودن را آغاز کرد و در همان سال‌ها با هفته‌نامه‌های کرمانشاه همکاری داشته و آثار خود را در آن‌ها به چاپ می‌رسانید. هم‌اکنون نیز گه گاه شعر می‌سراید و نام هنری‌اش در شاعری زُروان است. گفتنی است، وی در سخن گفتن، هرگز واژه‌های عربی را به کار نمی‌گیرد.

تألیفات[ویرایش]

در دانشگاه علامه طباطبایی
نام نوع تاریخ چاپ تاریخ تجدید چاپ
از گونه‌ای دیگر شاهنامه‌شناسی ۱۳۶۸
دُر دریای دری تاریخ شعر فارسی ۱۳۶۸
رخسار صبح خاقانی‌شناسی ۱۳۶۸
زیباشناسی سخن پارسی جلد اول- بیان ۱۳۶۸
بیکران سبز دفتر شعر ۱۳۶۹
مازهای راز شاهنامه‌شناسی ۱۳۷۰
زیباشناسی سخن پارسی جلد دوم - معانی ۱۳۷۰
رویا، حماسه، اسطوره شاهنامه‌شناسی ۱۳۷۲
زیباشناسی سخن پارسی جلد سوم - بدیع ۱۳۷۳
ترجمانی و ترزبانی هنر ترجمه ۱۳۷۴
دیر مغان حافظ‌شناسی ۱۳۷۵
پارسا و ترسا عطّارشناسی ۱۳۷۶
پرنیان پندار مجموعه مقاله ۱۳۷۶
سراچه آوا و رنگ خاقانی‌شناسی ۱۳۷۶
سوزن عیسی خاقانی‌شناسی ۱۳۷۶
گذری و نظری بر آثار و احوال زیست‌نامه ۱۳۷۷
پند و پیوند حافظ‌شناسی ۱۳۷۸
گزارش دشواریهای دیوان خاقانی خاقانی‌شناسی ۱۳۷۸
روزهای کاتالونیا گزارش سفر ۱۳۷۹
نامه باستان – جلد اوّل شاهنامه‌شناسی ۱۳۷۹
دیدار با اژدها گزارش سفر ۱۳۸۰
نامه باستان – جلد دوم شاهنامه‌شناسی ۱۳۸۱
نامهٔ باستان – جلدِ سوم شاهنامه‌شناسی ۱۳۸۲
آب و آینه مجموعه مقاله ۱۳۸۴
نامهٔ باستان – جلد چهارم شاهنامه‌شناسی ۱۳۸۴
نامه باستان – جلد پنجم شاهنامه‌شناسی ۱۳۸۴
نامه باستان – جلد ششم شاهنامه‌شناسی ۱۳۸۴
نامه باستان – جلد هفتم شاهنامه‌شناسی ۱۳۸۵
تندبادی از کنج شاهنامه‌شناسی ۱۳۸۶
از دهلیِ نو تا آتن کهن چهار گزارش سفر ۱۳۸۷
دستان مستان دفتر شعر ۱۳۸۷
خاقانی شروانی
پدر ایران تاریخی ۱۳۹۲
دفتر دانایی و داد[۴] شاهنامه‌شناسی ۱۳۹۳
  • از اخگر تا اختر
  • خشم در چشم (شاهنامه‌شناسی)
  • در آسمان جان (مجموعه مقاله)
  • فرهنگ نظریه و نقد ادبی
  • نامه باستان – جلد هشتم (شاهنامه‌شناسی)
  • نامه باستان – جلد نهم (شاهنامه‌شناسی)

ترجمه‌ها[ویرایش]

جایزه‌های دریافتی[ویرایش]

  • جایزهٔ بهترین کتاب سال-۱۳۶۹
  • جایزهٔ نخست پژوهش‌های بنیادینِ جشنواره خوارزمی-۱۳۸۳
  • برگزیده چهره‌های ماندگار در فرهنگ و ادب-۱۳۸۴
  • چهرهٔ برگزیده استان کرمانشاه- ۱۳۸۴
  • سپاسنامه از انجمن معتبر ادبی پارناسوس یونان-۱۳۸۴
  • پژوهشگر برگزیده دانشکده ادبیات دانشگاه علامه طباطبایی-۱۳۸۵
  • چهره ماندگار در کرج-۱۳۸۷
  • استاد نمونه دانشگاه آزاد-۱۳۸۷
  • جایزه برترین کتاب سال در مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران برای دوره نه جلدی نامه باستان (متن شاهنامهٔ فردوسی با توضیح و بررسی) -۱۳۸۸
  • پژوهشگر نمونهٔ استان مرکزی-۱۳۸۸

یادداشت‌ها[ویرایش]

  1. از خدایان ایران باستان
  2. «معرفی اعضای جدید هیئت امنای بنیاد فردوسی/ رئیس بنیاد معرفی می‌شود». فارس. 
  3. "تجلیل از استاد زبان و ادبیات فارسی دکتر میرجلال الدین کزازی". وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
  4. کزّازی: پرداختن به شاهنامه بازی با آتش است خبرگزاری انتخاب

منابع[ویرایش]

  • هفته‌نامه سیروان
  • کتاب گذر و نظری بر احوال-دکتر میرجلال‌الدین کزازی
  • فرهنگ ادبیات فارسی- محمد شریفی-انتشارات معین-۱۳۸۷

پیوند به بیرون[ویرایش]