چیرگی رأسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

برخی گیاهان در هنگام رشد، تمایل به شاخه‌زایی کم‌تری دارند؛ رشداین گیاهان، بیش‌تر در نتیجه رشد مریستم انتهایی است تا جوانه‌های جانبی و جوانه‌های جانبی در حضور جوانهٔ انتهایی رشد نمی‌کنند. در چنین گیاهانی، بازدارندگی رشد جوانهٔ جانبی به وسیلهٔ مریستم انتهایی را چیرگی رأسی یا غالبیت رأسی (به انگلیسی: Apical dominance) می‌گویند.

سازوکار[ویرایش]

در گیاهان با چیرگی رأسی شدید، اکسین تولید شده در مریستم رأسی (به همراه سیتوکینین‌ها)، مانع رشد و نمو جوانه‌های جانبی نزدیک مریستم انتهایی به اندام‌های هوایی دارای رشد فعال می‌شود. وقتی مریستم رأسی برداشته می‌شود، منبع اکسین حذف شده و جوانهٔ جانبی به شکل شاخه رشد می‌کند. معمولأ پدیدهٔ چیرگی رأسی به سرعت بازمی‌گردد و یک شاخه، بازدارندهٔ رشد سایر شاخه‌ها می‌شود.[۱]

نقش اکسین در چیرگی رأسی و پس از آن[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Taiz, L.; Zeiger, E. (1998). Plant Physiology (2nd ed.). Massachusetts: Sinauer Associates.
  2. Booker, Jonathon (February 2003). "Auxin acts in xylem-associated or Medullary cells to mediate apical dominance". Plant Cell. 15: 495–507. doi:10.1105/tpc.007542. Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (help)

یادکردها[ویرایش]