پیمان ۱۹۳۶ مصر-انگلیس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پیمان ۱۹۳۶ مصر-انگلیس
نوع تفاهم‌نامه دوجانبه
امضا شده ۲۲ اوت ۱۹۳۶ (۱۹۳۶-08-۲۲)
تائیدکنندگان اکراین
مصر

پیمان ۱۹۳۶ مصر-انگلیس (انگلیسی: Anglo-Egyptian treaty of 1936) پیمانی است که در تاریخ ۲۶ اوت ۱۹۳۶ بین بریتانیا و مصر در لندن به امضا رسید. این پیمان‌نامه پس از وفات احمد فؤاد و جانشینی ملک فاروق یکم امضا شد. تمامی احزاب مصری به جز حزب ملی که شعارش (گفتگو نه الا بعد خروج سربازان) بود حضور داشتند. گفتگوها در قاهر در قصر زعفران در ۲ مارس آِغاز شد و با امضای تفاهم‌نامه در ۲۶ اوت ۱۹۳۶ در لندن پایان رسید.

بندهای تفاهم‌نامه[ویرایش]

  1. انتقال نیروهای بریتانیا از شهرهای مصر به کانال سوئز و ابقای بدون قید و شرط نظامیان انگلیس در سودان.
  2. کاهش و محدود بودن سربازان انگلیس به عدد کم‌تر از ۱۰ هزار سرباز و ۴۰۰ خلبان با کارمندان عادی مورد نیاز برای اعمال اداری و فنی در هنگام سلح.
  3. نیروهای انگلیس به مناطق جدید منتقل نشود به جز اینکه اگر مصر در جای جدیدی شهرک سازی کرد حضور نظامی بریتانیا برای ایجاد نظم بلامانع است.
  4. باقی ماندن نیروهای بریتانیا در اسکندریه به مدت ۸ سال پس از آغاز به کار به بنود پیمان‌نامه.
  5. باقی ماندن نیروهای هوائی انگلیس در پایگاه‌هایشان در منطقه کانال سوئز و حق پرواز بر فراز آسمان مصر و مساوی با حق پرواز مصریان.
  6. در حالت جنگ دولت مصر موظف است که تمامی تسهیلات و همکای‌های لازم را با نیروهای بریتانیایی ارائه دهد و بریتانیایی‌ها حق استفاده از بندرگاه، فرودگاه‌ها و راه‌های ارتباطی را دارد.
  7. پس از گذشت ۲۰ سال از اجرای پیمان‌نامه، دو طرف در مورد ابقای نیروهای بریتانیایی گفتگو می‌کنند و در صورت اختلاف نظر پیشنهاد جامعه ملل اجرایی می‌شود.
  8. حق مصر در درخواست لغو امتیازات بیگانه.
  9. لغو تمامی قراردادها و تفاهم‌نامه‌ها مخالف با این پیمان‌نامه از جمله بیانیهٔ ۲۸ فوریه.
  10. حضور نظامی مصر و بریتانیا در سودان انگلسی.
  11. مصر آزاد است که با دیگر کشورها در صورت عدم مخالفت با این تفاهم‌نامه قرارداد امضا کند.
  12. تبادل سفیران بین مصر و بریتانیای کبیر.

منابع[ویرایش]