پیرو پیچونی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پیرو پیچونی
Piero Piccioni Look.jpg
زاده۶ دسامبر ۱۹۲۱
پیمونت، تورین
درگذشت۲۳ ژوئیه ۲۰۰۴
رم

پیرو پیچونی (انگلیسی: Piero Piccioni; ۶ دسامبر ۱۹۲۱ – ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۴(2004-07-23)) نوازنده پیانو و آهنگساز ایتالیایی بود.

آغاز زندگی[ویرایش]

پیرو پیچونی در پیمونت، تورین متولد شد. وقتی او داشت بزرگ می‌شد پدرش آتیلیو پیچونی (عضو برجسته حزب دموکرات مسیحی ایتالیا با دولت پس از جنگ ایتالیا)، به کرات او را به شنیدن کنسرت در استودیوهای رادیو در فلورانس می‌برد. او که از بچگی به جاز گوش می‌داد (او خیلی آرت تیتوم و چارلی پارکر را دوست می‌داشت) و بدون حضور در آکادمی موسیقی به یک موسیقیدان خود آموخته با استعتداد تبدیل شد.

زندگی حرفه‌ای[ویرایش]

پیچونی کار خود را در ۱۷ سالگی با گروه Big Band در رادیو آغاز کرد. او ب ه شدت در نواختن جاز از آهنگسازان کلاسیک سده بیستم و سینمای آمریکا تأثیر گرفته‌است. در میان آن‌ها می‌توان به فرانک کاپرا، آلفرد هیچکاک، بیلی وایلدر، جان فورد نام برد. او نوشتن آهنگ را توسط خودش یادگرفت و به زودی قادر به چاپ کردن برخی از کارهای خود شد. پیرو پیچونی برای وارد شدن به دنیای فیلم در دهه پننچاه به رم آمد. زمانی که او یک وکیل دعاوی تأمین حقوق فیلم برای توزیع کنندگان ایتالیایی مانند تیتانوس و د. لورنتیس بود. در خلال آن زمان، میکل انجلو آنتونیونی او را برای کارآموزی موسیقی فیلم مستندی که توسط لوئیجی پولیدورو کارگردانی می‌شد فراخواند.
اولین موسیقی پیچونی برای فیلم بلند جانی فرانچولینی به نام دنیا آن‌ها را محکوم خواهد کرد بود. او رابطه کاری دوستانه خود را با کارگردانی چون فرانچسکو رزی و آلبرتو سوردی گسترش داد و گروه حرفه‌ای و شحصی قوی را با آن‌ها به وجود آورد. بسیاری از کارگردانان به دنبال پیچونی برای فیلم خود بودند: ماریو رزی، ماریو مونیچلی، آلبرتو لاتوادا، لوئیجی کومینچینی، لوکینو ویسکونتی ، آنتونیو پیر آنجلی، برناردو برتولوچی، روبرتو روسلینی، ویتوریو دسیکا، دینو ریسی و دیگران.

جوایز[ویرایش]

پیچونی جوایز با اعتبار زیادی از جمله جایزه دیوید دوناتلو را برای فیلم «به سوی سرنوشت غیرمعمول، روی امواج آبی تابستان» (۱۹۷۵) و جایزه روبان نقره‌ای برای فیلم «سالواتوره جولیانو» به کارگردانی فرانچسکو رزی (۱۹۶۳)، جایزه بین‌المللی لومیر ۱۹۹۱، جایزه آنا مانیانی ۱۹۷۵ و جایزه ویتوریو دسیکا را در سال ۱۹۷۹ کسب کرد.

مرگ[ویرایش]

پیچونی در سال ۲۰۰۴ در رم درگذشت.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Piero Piccioni». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۴.
  • «Piero_Piccioni». دریافت‌شده در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۴.

پیوند به بیرون[ویرایش]