پرش به محتوا

پوستوزرسک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
نگاره‌ای از پوستوزرسک در سال ۱۸۸۶ میلادی

پوستوزرسک یا پوستوزیورسک (به روسی: Пустозёрск) اولین شهری بود که توسط روس‌ها در شمال مدار شمالگان ساخته شد. این شهر مرکز اداری منطقه یوگرا در امپراتوری روسیه بود. این شهر در منطقه‌ای واقع شده بود که امروزه ناحیه خودگردان ننتس نامیده می‌شود و در حدود ۲۰ کیلومتری جنوب غربی شهر ناریان-مار قرار دارد.

پوستوزرسک در سال ۱۴۹۹ در دامنه‌های پایینی رود پیچورا توسط کنیاز سمیون کوربسکی و کنیاز پیوتر اوشاتی تأسیس شد. این شهر در منطقه‌ای متروک بر روی خاکی بایر ساخته شد؛ این شهر دورترین پایگاه شمالی مسکووی و اولین سکونتگاه روسیه در پچورا بود. قرار بود پوستوزرسک نقش یک قلعه نظامی را در مرزهای شمالی دولت روسیه ایفا کند. از سال ۱۶۴۴، این شهر اغلب توسط مردمان ساموید مورد حمله قرار می‌گرفت. این شهر در قرن هفدهم، زمانی که افراد سرشناسی مانند آواکوم، آرتامون ماتویف و واسیلی واسیلیویچ گالیتسین به آنجا تبعید شدند، بیشترین فعالیت را داشت. آن مکانی که آواکوم در آنجا سوزانده شد، اکنون با یک یادبود صلیب چوبی گرامی داشته می‌شود. در قرن هجدهم، پوستوزرسک به تدریج اهمیت اقتصادی خود را از دست داد و رو به زوال گذاشت؛ زیرا مسیر جنوبی راحت‌تری به سیبری از طریق کوه‌های اورال کشف شده بود. در سال ۱۹۲۴، پوستوزرسک جایگاه یک شهر را از دست داده بود و به عنوان «نه یک شهر، بلکه یک روستای کوچک و معمولی شمالی با ۲۵ تا ۳۰ خانه و حدود چهل ساختمان غیرمسکونی» توصیف شد. آخرین ساکنان پوستوزرسک در سال ۱۹۶۲ آنجا را ترک کردند و این روستا از میان رفت.

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]