پدینگتون (فیلم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پدینگتون
Paddington bear film poster.jpg
پوستر فیلم
کارگردان پائول کینگ
تهیه‌کننده دیوید هیمن
نویسنده پائول کینگ
بازیگران هوگو بونوویل
سالی هاوکینز
نیکول کیدمن
جیم برودبنت
سایمن فارنابی
شرکت
تولید
توزیع‌کننده واینستین کمپانی
تاریخ‌های انتشار
۱۲ دسامبر سال ۲۰۱۴
کشور  بریتانیا
زبان انگلیسی
هزینهٔ فیلم ۳۸٫۵ میلیون یورو (۵۰–۵۵ میلیون دلار)
فروش گیشه ۲۵۹٫۵ میلیون دلار

پدینگتون (به انگلیسی: Paddington) عنوان فیلمی ساخت کشور بریتانیا است که در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۴ اکران شد. کارگردان این فیلم پائول کینگ و بازیگران آن هوگو بونوویل، سالی هاوکینز، نیکول کیدمن و جیم برودبنت می‌باشند. این فیلم بر اساس شخصیت خرس پدینگتون ساخته شده‌است.

داستان[ویرایش]

در عمیق جنگل‌های تاریک پرو، یک جغرافی‌دان به‌نام مونتگومری کلاید، خانواده‌ای از خرس‌های نیمه‌باهوش را پیدا می‌کند. او می‌فهمد که آن‌ها می‌توانند زبان انگلیسی یاد بگیرند و علاقهٔ شدید به مارمالاد دارند. سپس از آن‌ها می‌خواهد که به بریتانیا بروند. خرس‌ها به نام‌های لوسی و پاستوزو، با برادرزاده‌شان زندگی می‌کنند. یک روز، زمین‌لرزه‌ای باعث می‌شود به پناهگاهی در زیر زمین بروند. پاستوزو نمی‌تواند به پناهگاه برسد و ناپدید می‌شود. لوسی، برادرزاده‌شان را تشویق می‌کند به لندن برود تا خودش هم به خانهٔ سالمندان خرس‌ها برود.

خرس جوان به لندن می‌رسد، ولی نمی‌تواند خانه‌ای پیدا کند، تا این‌که خانوادهٔ براون، او را می‌برند و پدینگتون می‌نامند. هنری براون اصرار دارد که پدینگتون فقط یک شب با آن‌ها بماند. پدینگتون ماجراهایی در خانه ایجاد می‌کند و خانواده مجبور می‌شوند او را طرد کنند. او باور دارد که با تلاش می‌تواند به‌کمک مونتگومری کلاید، خانه‌ای پیدا کند. خانوادهٔ براون می‌فهمند کلاه پدینگتون (که متعلق به پاستوزو بوده) در واقع برای کلاید است و آن را به یک مغازهٔ عتیقه‌فروشی می‌برند تا مکان کلاید را پیدا کند.

در این زمان، یک تاکسیدرمیست آزارگر به‌نام میلیسنت، حیوانات عجیب را می‌گیرد و در خانه‌ای در موزهٔ تاریخ طبیعی، پرشان می‌کند. وقتی از وجود پدینگتون آگاه می‌شود، سعی می‌کند به‌سرعت او را شکار کند. با کمک آقای براون، پدینگتون به آرشیوی با نام‌های "ام کلاید" می‌رسد و هر آدرس را ردیابی می‌کند. وقتی پدینگتون در خانه تنهاست، میلیسنت با همکاری همسایهٔ براون‌ها، رجینالد کری، وارد می‌شود و سعی می‌کند پدینگتون را بگیرد. اما در نهایت، فرار می‌کند و بخشی از خانه نیز آتش می‌گیرد. براون‌ها ماجرا را از زبان پدینگتون باور نمی‌کنند و تصمیم می‌گیرند او را در اسرع وقت به خانه‌ای جدید ببرند.

پدینگتون می‌رود و سعی می‌کند خودش مونتگومری کلاید را پیدا کند. نهایتاً می‌فهمد کلاید سال‌ها پیش مرده و میلیسنت در واقع دخترش است و می‌خواهد پولدار و معروف شود. میلیسنت، پدینگتون را می‌گیرد و او را برای تاکسیدرمی آماده می‌کند، ولی آقای کری به براون‌ها خبر می‌دهد. آن‌ها پدینگتون را سریع نجات می‌دهند.

در پایان، براون‌ها پدینگتون را به فرزندخواندگی می‌پذیرند و میلیسنت محکوم به خدمت اجتماعی در باغ وحش پتینگ می‌شود. پدینگتون در نامه‌ای به عمه لوسی می‌گوید که خوشحال است و بالاخره یک خانه پیدا کرده‌است.

منابع[ویرایش]