پارگی منیسک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

یکی از عناصر تشکیل دهنده مفصل زانو منیسک ها است. وظایف و اعمال منیسک ها متعدد است. ایجاد ثبات در مفصل زانو، کمک به تغذیه مفصل، جذب فشارها و استرس های وارد بر مفصل، تطبیق دادن سطوح مفصلی و کمک به حرکات مفصل زانو از جمله وظایف و اعمال مهم منیسک ها است.

در بعضی از موارد در اثر وارد آمدن فشارها یا نیروهای بیش از حد، منیسک ها دچار ضایعه و پارگی می شوند. چنانچه پارگی منیسک خفیف باشد و در قسمت محیطی آن رخ داده باشد امکان دارد به وسیله حرکت درمانی و فیزیوتراپی ترمیم شود، ولی اگر پارگی منیسک ها شدید باشد و در قسمت مرکزی یا وسط منیسک رخ داده باشد، نیاز به عمل جراحی است.

البته در صورتی که عمل جراحی در منیسک ها ضروری باشد، حرکت درمانی هم قبل از عمل جراحی باید انجام گیرد و هم پس از عمل جراحی حرکت درمانی نیاز است.

پارگی منیسک ها در اثر مکانیسم های متعددی رخ می دهد. در اغلب موارد مکانیسم اصلی پارگی منیسک بدین صورت است که فرد یا ورزشکار در یک حادثه یا اتفاق ناگهانی در حالی که زانویش خم است، چرخش و گردش شدیدی در زانویش (ساق پا) ایجاد می شود. پارگی و ایجاد ضایعه در منیسک داخلی به مراتب بیشتر از منیسک خارجی است.[۱]

  1. اسفندیاری، الهام (۱۳۹۰). استئو آرتریت زانو و درمان های ارتوزی آن. تهران: قلم علم. صص. ۸۲. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۵۸۷۰-۷۹-۴.