پادشاهی الان‌ها و وندال‌ها

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پادشاهی الان‌ها و وندال‌ها

Regnum Vandalorum et Alanorum
Vandaliric
پادشاهی الان‌ها
۴۳۵–۵۳۴
سکه‌ای که توسط گلیمر ضرب شده(۵۳۰–۵۳۴) پادشاهی الان‌ها
سکه‌ای که توسط گلیمر ضرب شده(۵۳۰–۵۳۴)
قلمرو پادشاهی الان‌ها در بیشینه خود
قلمرو پادشاهی الان‌ها در بیشینه خود
پایتختهیپو رگیوس ۴۳۵–۴۳۹ [۱]
کارتاژ ۴۳۰[۲]–۵۳۴[۳]
زبان(های) رایجلاتین
وندالی
پونی
نودیایی
دین(ها)
آریانیسم
اعتقادنامه نیقیه
مسیحیت خلقیدونی
حکومتPre-feudal Monarchy
پادشاه 
• ۴۳۵–۴۷۷
گایسریک
• ۴۷۷–۴۸۴
هونریک
• ۸۴۸–۴۹۶
گونتاموند
• ۴۰۶–۵۲۳
ترازاموند
• ۵۲۳–۵۳۰
هیلدریک
• ۵۳۰–۵۳۴
گلیمر
تاریخ 
• تأسیس توسط الان‌ها و وندال‌ها در موریتانی
۴۳۵
• الحاق به امپراتوری بیزانس
۵۳۴
پیشین
پسین
آفریقا (استان روم)
سیلیس (استان روم)
Praetorian prefecture of Africa
Kingdom of the Aurès
تصویر سده شانزدهمی از وندال‌ها[۴]

پادشاهی وندال‌ها یا پادشاهی الان‌ها و وندال‌ها حکومتی بود که به دست قوای مشترک الان‌ها و وندال‌ها در دریای مدیترانه و شمال آفریقا تأسیس شد و در نهایت به دست بیزانس منقرض شد.

وندال‌ها از مردمان ژرمنی بودند و اَلان‌ها از اقوام ایرانی‌تبار شمالی عهد باستان بودند.[۵] نام الان صورتی از واژه آریا است.[۵][۶] بازمانده این قوم که در اوستیا در مرز روسیه و گرجستان زندگی می‌کنند قومیت و زبان خود را ایرون می‌نامند.[۷] حماسه نرت حماسه ملی مردمان ایرانی‌تبار قفقاز شمالی و مردمان بازماندۂ آلان است.[۸]

این سلسله با استقرار در شمال آفریقا خسارت بزرگی بر امپراتوری روم غربی وارد کرد، زیرا سرزمین‌های آفریقایی روم، مهمترین منبع تأمین کننده غلات امپراتوری بود. علاوه بر سرزمین باستانی کارتاژ، جزایر بزرگ مدیترانه از جمله سیسیل، ساردنی و کورس را تحت حکومت داشتند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • Bury, John Bagnell (1923), History of the Later Roman Empire, from the Death of Theodosius I to the Death of Justinian (A.D.395 to A.D. 565), vol. 2 vols, Macmillan
  • Cameron, Averil (2000). "The Vandal conquest and Vandal rule (A.D. 429–534)". The Cambridge Ancient History. Late Antiquity: Empire and Successors, A.D. 425–600. Vol. XIV. Cambridge University Press. pp. 553–559.
  • Collins, Roger (2000). "Vandal Africa, 429–533". The Cambridge Ancient History. Late Antiquity: Empire and Successors, A.D. 425–600. Vol. XIV. Cambridge University Press. pp. 124–126.
  • Heather, Peter (2005). The Fall of the Roman Empire: A New History of Rome and the Barbarians. Oxford and New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19515-954-7.
  • Heather, Peter (2007), 'Christianity and the Vandals in the Reign of Geiseric', Bulletin of the Institute of Classical Studies 50, pp. 137–146.
  • Mass, Michael (ed.) (2014) The Cambridge Companion to the Age of Attila. Cambridge: Cambridge University Press, شابک ‎۹۷۸۱۱۳۹۱۲۸۹۶۴
  • Merrills, Andy (2004). "Vandals, Romans and Berbers: Understanding Late Antique North Africa". Vandals, Romans and Berbers: New Perspectives on Late Antique North Africa. Ashgate. pp. 3–28. ISBN 0-7546-4145-7.
  • Merrills, Andrew; Miles, Richard (2010). The Vandals. John Wiley & Sons. ISBN 978-1405160681.
  • Victor of Vita (1992) History of the Vandal Persecution trans. John Moorhead, Liverpool: Liverpool University Press, شابک ‎۰۸۵۳۲۳۱۲۷۳.

پانویس[ویرایش]

  1. Andrew Merrills and Richard Miles, The Vandals (Blackwell Publishing, 2007), 60.
  2. An Empire of Cities, Penelope M. Allison, The Cambridge Illustrated History of the Roman World, ed. by Greg Woolf (Cambridge University Press, 2001), 223
  3. Andrew Merrills and Richard Miles, The Vandals, 3.
  4. "Théâtre de tous les peuples et nations de la terre avec leurs habits et ornemens divers, tant anciens que modernes, diligemment depeints au naturel par Luc Dheere peintre et sculpteur Gantois[manuscript]". lib.ugent.be. Retrieved 2020-08-25.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ محسنی، محمدرضا 1389: «پان ترکیسم، ایران و آذربایجان» انتشارات سمرقند، ص 109
  6. آرتور امانوئل کریستنسن، «فراسوی دریای خزر» ، انتشارات طهوری، 1385، ص 44 و 45
  7. Agustí Alemany, Sources on the Alans Handbook of Oriental Studies, sect. 8, vol 5) (Leiden:Brill) 2000.
  8. John Colarusso. Nart Sagas from the Caucasus: Myths and Legends from the Circassians, Abazas, Abkhaz, and Ubykhs. Princeton University Press. xxiv, 552.