ویست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۳°۲۰′۵۵″ شمالی ۵۰°۶′۴۷″ شرقی / ۳۳.۳۴۸۶۱° شمالی ۵۰.۱۱۳۰۶° شرقی / 33.34861; 50.11306[۱]

انگور اصلی ترین محصول ویست

پیشینه ویست به دوران ماد‌ها بر می گردد. تحقیقات باستانشناسی اخیر بر روی تپه مرکزی ویست نشان داده است که قدیمی‌ترین اثر باستانی منطقه گلپایگان و خوانسار در ویست و مربوط به دوران اشکانی است.

روستای ویست که اکنون حدود پنج هزار نفر سکنه دارد و شهر خوانده شده است.
اگر شهرهای گلپایگان و خوانسار را در زوایای یک مثلث متساوی الاضلاع قرار دهیم زاویه سوم این مثلث به طرف جنوب گلپایگان و غرب خوانسار دقیقا روی ویست قرار می گیرد.
این شهر مرکز پنج روستای نه چندان کوچک دیگر است که جمعا در گذشته به نام پشتکوه خوانده می‌شد و تا سالهای اولیه بعد از انقلاب از نظر تقسیمات کشوری تابعه گلپایگان بود.
هنگامی که خواستند خوانسار را به شهرستان تبدیل کنند با ضمیمه کردن منطقه پشتکوه امکان شهرستان کردن خوانسار فراهم شد.
آب و هوای ویست به خاطر واقع شدن در دل کوههای زاگرس خوب و ییلاقی است سد گلپایگان و تفرجگاه دربند ـ که اکنون دهانه تونل انتقال آب از سرشاخه‌های دز به اناربار (فمرود)[۲] در آن واقع است ـ در فاصله ی کمی از ویست واقع است.
بیشتر ویستی‌ها کشاورزند و عمده محصول آن گندم جو سیب زمینی و تنباکو است.
عمده محصول باغی ویست انگور است که شهرت انگورش تا اراک و اصفهان هم رفته است.

پانویس[ویرایش]

  1. : کمیته تخصصی نام نگاری و یکسان سازی نام های جغرافیایی ایران :
  2. رودخانه قم‌رود در اصل اناربار است.
    این رودخانه که به نام‌های گل افشان، اناربار، لهل رود و لعل بار نیز معروف است، از زردکوه بختیاری سرچشمه می‌گیرد و پس از طی ۲۸۸ کیلومتر به دریاچه نمک می‌ریزد.
    این رودخانه در ابتدا به نام دربند معروف بود و در محل اخته‌خون در جنوب باختری گلپایگان سدی (سد گلپایگان)بر روی آن احداث شده‌است. قم‌رود (اناربار)، در محدوده شهرستان‌های گلپایگان، خمین، محلات، دلیجان ‌و قم جاری است و اراضی این نواحی را آبیاری می‌کند.
    به اعتقاد مردم گلپایگان نام واقعی قم رود، اناربار است و به همین دلیل روی تابلوها، قمرود را خط زده و اناربار نوشته اند. برخی از قمی‌ها می‌گویند انار در اصل اناربار بوده است بعد از آن اختصار کردند در او و گفتند انار، و انار اسم وادی قم بوده وبار اسم کنار وادی

جستارهای وابسته[ویرایش]

گلپایگان
مسجد جامع گلپایگان
مناره شهر گلپایگان
بازار چهار سوق (گلپایگان)
هفده‌تن
وردپاتکان
ورزنه

منابع[ویرایش]

  • لغت نامه دهخدا
  • افاضلی اکبر، «توشه‌ای از تاریخ گلپایگان و مردم آن» انتشارات ابجد، ۱۳۷۷
  • اشراقی، فیروز، گلپایگان در آینه تاریخ