ویاچسلاو دانیلنکو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ویاچسلاو دانیلنکو
متولد ۱ ژانویهٔ ۱۹۳۵(۱۹۳۵-01-0۱) ‏(۸۳ سال)
اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی
محل زندگی جمهوری چک
ملیت اوکراین
تبار نانوالماس
محل کار نانوگروپ
دلیل شهرت در ارتباط با فعالیت‌های هسته‌ای ایران

ویاچسلاو دانیلنکو (به انگلیسی: Vyacheslav Danilenko) و (به روسی: Вячеслав Даниленко) (زاده ۱۹۳۵ میلادی) در اوکراین متولد شد.[۱] وی دکترای علوم و دانشمند اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی سابق و متخصص نانوالماس است.[۲]

دوران اتحاد جماهیر شوروی[ویرایش]

در طی دوران شوروی، او در نصب و راه‌اندازی تأسیسات هسته‌ای موسوم به NII-1011 واقع در شهر بستهٔ اسنژینسک به کار گرفته شد. فعالیت در زمینه انفجارات کوچک، در نهایت منجر به کشفیات دانیلینکو در نانوالماس شد.[۲]

پس از فروپاشی شوروی[ویرایش]

اوکراین[ویرایش]

سپس از اتحاد جماهیر شوروی به اوکراین نقل مکان کرد، در آنجا او برای مدیریت یک شرکت خصوصی به نام ALIT در کی‌یف، دعوت شد.[۱][۲][۳]

ایران[ویرایش]

در سال ۱۹۹۵ میلادی، ارتباط او با ایران به منظور توسعه صنعت نانوالماس در این کشور آغاز شد.[۴] در سال ۲۰۱۱ میلادی واشینگتن پست مقاله‌ای منتشر کرد و به استناد گزارش منتشر شده توسط آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، این نشریه ادعا کرد بین سال‌های ۱۹۹۶ و ۲۰۰۲ میلادی، ایران از تجربه و تخصص وی در توسعه چاشنی هسته‌ای در مرکز تحقیقات فیزیک خود، بهرمند بوده است.[۲][۵] دانیلنکو این ادعا را تکذیب کرد و در ماه نوامبر IEAE ضمیمه‌ای منتشر و در آن تأیید کرد که کمک‌های وی در توسعه نانوالماس، صرفاً برای مقاصد غیرنظامی بوده است.[۴] با اصرار آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، در بازرسی پایگاه نظامی پارچین، که در آن آزمایش با مواد منفجره در یک محفظه خاص انجام می‌شد، این ادعا تأیید شده است.

جمهوری چک[ویرایش]

او در حال حاضر با یک شرکت به نام نانوگروپ در جمهوری چک کار می‌کند.[۴]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "'Nanodiamonds ain't nuclear bombs'", Press TV. November 12, 2011. Accessed November 12, 2011
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ "Russian scientist Vyacheslav Danilenko’s aid to Iran offers peek at nuclear program", Joby Warrick. Washington Post. November 13, 2011. Accessed November 14, 2011
  3. "Ultrananocrystalline diamond: synthesis, properties, and applications", Olga A. Shenderova, Dieter M. Gruen. William Andrew, 2006. ISBN: 0-8155-1524-3, ISBN: 978-0-8155-1524-1. p. 335
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ "On "Nuclear Iran" Allegations: Nanodiamonds Ain't Nuclear Bombs", Moon of Alabama. November 7, 2011. Accessed November 14, 2011
  5. "Iran nuclear report: IAEA claims Tehran working on advanced warhead", Julian Borger. The Guardian. November 7, 2011. Accessed November 14, 2011

مطالعه بیشتر[ویرایش]

ایران با کمک دانشمندان خارجی به آستانه توانایی اتمی رسیده-شبکه دیدگاه