ورنر زوندرمان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ورنر زوندرمان (به آلمانی: Werner Sundermann) (زادهٔ ۲۲ دسامبر ۱۹۳۵، تاله، آلمان - ۱۲ اکتبر ۲۰۱۲، برلین) ایران‌شناس آلمانی بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

زوندرمان در ۲۲ دسامبر ۱۹۳۵ میلادی در تاله (thale) آلمان به دنیا آمد. پس از گذرانیدن تحصیلات ابتدایی و متوسطه وارد دانشگاه هومبولت (humboldt) برلین شد و نزد هاینریش یونکر و بزرگ علوی به تحصیل در مورد ایرانشناسی پرداخت. در سال ۱۹۶۳ میلادی با ارائه پایان‌نامه‌ای دربارهٔ «قوانین پادشاهان ساسانی» موفق به اخذ درجه دکترا گردید.[۱]

از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۰ میلادی دستیار و سپس دستیار ارشد «انیستیتو مطالعات خاورمیانه‌ای» (Vorderasiatisches Institute) دانشگاه هومبولت و از سال ۱۹۶۸ میلادی نیز رئیس بخش مطالعات آسیایی آن دانشگاه بود. او از ۱۹۶۷ میلادی پژوهش در زمینهٔ مجموعه متون تورفان و از سال ۱۹۷۰ میلادی همکاری علمی با انستیتوی باستانشناسی آکادمی علوم آلمان شرقی را آغاز کرد.[۲]

زوندرمان، پس از چند سال پژوهش، در ۱۹۷۰ به گروه پژوهشی تورفان در آکادمی علوم آلمان پیوست. کارهای پرارزش این پژوهشگر در حوزهٔ زبان‌شناسی است. دیجیتالی کردن متون تورفانی از ایده‌های زوندرمان بود. کتاب‌شناسی وی شامل ۳۵ صفحه است که هیچ‌یک، جز معدودی از آنها، به فارسی ترجمه نشده‌اند.[۳]

وی پروفسور افتخاری دانشگاه آزاد برلین است[۴][۵]

ورنر زوندرمان در ۷۷ سالگی، پس از تحمل ۱۰ سال رنج بیماری سرطان، روز ۱۲ اکتبر ۲۰۱۲، برابر با ۲۱ مهرماه ۱۳۹۱، درگذشت.[۶]

کتاب‌شناسی[ویرایش]

زوندرمان پژوهش‌های نسبتاً زیادی در زمینه ادبیات فارسی در دوره‌های کهن و معاصر انجام داده[۷] و در این موضوعات آثاری آفریده که مهمترین آنها عبارتند از:

  • ترجمهٔ کتاب حاجی آقا نوشتهٔ صادق هدایت به آلمانی، ۱۹۶۳ میلادی[۸][۹]
  • پروین دختر ساسان، اثر صادق هدایت (ترجمه)[۱۰]
  • دربارهٔ فارسی کلیمیان دیر بنیامین.[۱۱]
  • متون ایرانی مجموعهٔ تورفان[۱۲]
  • نظام‌های خطی و الفبا در ایران باستان[۱۳]
  • تاریخ ایران باستان (بررسی و نقد اثر ریچارد نلسون فرای)[۱۴]
  • نامنامهٔ ایرانی (نقد و بررسی اثر الرام M. Alarm)[۱۵]
  • زبان‌های میانهٔ غرب ایران[۱۶]
  • فارسی میان[۱۷]
  • اسامی ایرانی مانویان[۱۸]
  • آتش‌پرست و دیگر داستان‌های صادق هدایت، ویراستهٔ تورج رهنما (نقد و بررسی)[۱۹]
  • غزلیات حافظ، اثر وللبن J. Wohlleben (نقد و بررسی)[۲۰]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]