واکنش مایکل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

واکنش مایکل (به انگلیسی: Michael reaction) یا افزایش مایکل (به انگلیسی: Michael addition) گونه‌ای از واکنش افزایشی هسته‌دوستی است که طی آن یک کربانیون یا گونه‌ای دیگر از هسته‌دوست‌ها، با یک ترکیب آلفا،بتا کربونیل غیر اشباع واکنش می‌دهند. این روش، روشی مفید در تشکیل ملایم یک پیوند کربن-کربن است[۱] که نخستین بار توسط شیمیدان آلی آمریکایی، آرتور مایکل معرفی گردید.[۲][۳][۴][۵][۶]

سازوکار عمومی واکنش مایکل

سازوکار واکنش[ویرایش]

سازوکار واکنش مایکل

منابع[ویرایش]

  1. Michael Addition | PharmaXChange.info
  2. Little, R. Daniel; Masjedizadeh, Mohammad R.; Wallquist, Olof; Mcloughlin, Jim I. (2004). "The IntramolecularMichael Reaction": 315–552. doi:10.1002/0471264180.or047.02.
  3. Mather, Brian D.; Viswanathan, Kalpana; Miller, Kevin M.; Long, Timothy E. (2006). "Michael addition reactions in macromolecular design for emerging technologies". Progress in Polymer Science. 31 (5): 487–531. doi:10.1016/j.progpolymsci.2006.03.001. ISSN 0079-6700.
  4. Mather 2006 reprint
  5. Michael, A. (1887). "Ueber die Addition von Natriumacetessig- und Natriummalonsäureäthern zu den Aethern ungesättigter Säuren". Journal für Praktische Chemie. 35 (1): 349–356. doi:10.1002/prac.18870350136. ISSN 0021-8383.
  6. Michael, A. (1894). "Ueber die Addition von Natriumacetessig- und Natriummalonsäureäther zu den Aethern ungesättigter Säuren". Journal für Praktische Chemie. 49 (1): 20–25. doi:10.1002/prac.18940490103. ISSN 0021-8383.