عشقه (سرده)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از هدرا)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
عشقه
Hedera rhombea 4.JPG
Hedera rhombea (عشقه ژاپنی) در استان فوکوشیما، ژاپن
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده): گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده): دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده): آستریدها
راسته: کرفس‌سانان
تیره: عشقه‌ایان
زیرتیره: Aralioideae
سرده: عشقه
Linnaeus
گونه‌ها

متن را ببینید

عشقه، پاپتیال، هِدِرا (نام علمی: Hedera) نام یک سرده از تیرهٔ عشقه‌ایان با ۱۵–۱۲ گونه است. هدراها نسبت به خاک و چگونگی شرایط حساس و پرتوقع نبوده و به کمک ریشه‌های نابجای هوایی، خود را به بالای هر سطحی می‌رسانند. برای جلوگیری از رشد زیادی و سرکشی، پیچک زینتی هدرا در بهار باید شدیداً هرس شود. از قلمهٔ ساقه‌های روندهٔ هدراها، برای ازدیاد عشقه‌های رونده و از قلمه شاخه‌های بالغ شده و قدیمی‌تر برای تکثیر عشقه‌های غیررونده یا بوته‌ای استفاده می‌شود.[۱] عَشَقِه را با نام‌های «پاپیتال»، «پیچک انگلیسی» و «داردوست» نیز می‌شناسند. این گیاه با ساقه‌های نرم و بالارونده، برگ‌هایی کوچک و قلبی‌شکل دارد و به درخت، دیوار یا هر داربست دیگری می‌چسبد و بالا می‌رود. در غیر این صورت روی زمین می‌خزد. بهترین شرایط برای رشد این گیاه، در کنار پنجره و در معرض نور خورشید است. عشقه گیاهی است که سموم هوا را جذب می‌کند؛ ضمن اینکه پرورش آن نیز بسیار ساده است. عشقه ابلق را می‌توان هم به صورت گلدانی پرورش داد و هم آن را آویز کرد. گیاه عشقه چه کمکی می‌کند؟! شاخ و برگ‌های متراکم و به هم فشرده این گیاه در جذب فرمالدئید نقش موثری دارد. این گیاه از سوی ناسا به‌عنوان بهترین گیاه برای تصفیه هوای خانه معرفی شده است. وجود این گیاه در اتاق می‌تواند به عنوان یک عامل ضدآلرژی تلقی شود؛ چراکه پس از شش ساعت از آوردن این گیاه به یک اتاق آلوده، حدود ۶۰ درصد از قارچ‌ها و آلودگی‌های هوازی و معلق در هوا را جذب می‌کند و باعث می‌شود افرادی که به آلرژی‌های تنفسی دچار هستند در اتاق‌هایی که این گیاه در آن حضور دارد، بهتر زندگی کنند.

گونه‌ها[ویرایش]

هدرای جزایر قناری (Hedera canariensis) برگ‌های جوان، جزایر قناری.
عشقه الجزایری (Hedera algeriensis)

گونه‌های زیر در منابع گسترده‌ای پذیرفته شده‌اند:

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • بری، سوزان و استیو برادلی. گیاهان و باغچه‌ها. ترجمهٔ محمدعلی فرزاد. چاپ اول. تهران: کارنگ، ۱۳۸۵. ISBN 964-6730-74-4.