نورپردازی مصنوعی
نور اساس عکاسی است. «فتو» خود به معنای نور است. جایی که نور وجود ندارد عکسی هم نمیتوان گرفت. با استفاده از نور میتوان قسمتهایی از سوژهٔ را جلوی دوربین در روشنایی قرار داده و قسمتهای دیگر را در سایه و تاریکی قرار داد.
تعریف
[ویرایش | اشتراکگذاری]به کلیهٔ نورهایی که غیر از نور خورشید یا انعکاس و بازتاب آن (مانند نور ماه) باشد نور مصنوعی گفته میشود. تعداد و تنوع نورهای مصنوعی به تعداد مصنوعات بشر در این زمینه بازمیگردد. از این میان، فقط تعدادی از نورهای مصنوعی بیشتر از باقی در ثبت تصویر مورد استفاده قرار میگیرند.
نور از نظر یک فیزیکدان
[ویرایش | اشتراکگذاری]انرژی تابشی بر اثر تغییرات اتمی در ساختمان فیزیکی ماده به وجود میآید، از منبع خود در تمامی جهات به جریان میافتد و به شکل امواج منتشر میشود. هر موج دو شاخص دارد ۱- طول موج، ۲- فرکانس.[۱]
عملکرد نور
[ویرایش | اشتراکگذاری]- نور، سوژه را قابل رؤیت میکند.
- نور، حجم و عمق را مجسم میکند.
- نور، بافت را ملموس میکند.
- نور، حالت عکس را تعیین میکند.
- نور، طرحهایی از روشنی و سایه میسازد.
کیفیت نور در عکاسی
[ویرایش | اشتراکگذاری]پنج کیفیت مهم نور در عکاسی ۱- درخشش، ۲- رنگ، ۳- جهت، ۴- تضاد، ۵- سایه که هر یک از کیفیات نقش مهم و گاه تعیینکننده در خلق هر عکس ایفا میکنند.
نور از جهتهای مختلف
[ویرایش | اشتراکگذاری]- نور جلو
- نور جانبی (پهلو)
- نور پشت
- نور بالا
- نور پایین
- نور چند جهتی
تقسیمبندی کلی نور مصنوعی
[ویرایش | اشتراکگذاری]- نورهای پیوسته
- نورهای ناپیوسته
منابع نورهای مصنوعی با کاربرد ثبت تصویر
[ویرایش | اشتراکگذاری]انواع بازتابدهندههای نورهای مصنوعی
[ویرایش | اشتراکگذاری]منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- نور و نورپردازی در عکاسی، نوشتهٔ آندریاس فی نینگر، ترجمهٔ سید امیر ایافت، تهران: انتشارات سروش، ۱۳۸۳
- Christopher Grey, Master Lighting Guide, 2004
- ↑ Christopher Grey (2004), Master lighting guide