نقطه ایزوالکتریک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نقطه ایزوالکتریک (به انگلیسی: Isoelectric point) به پ‌هاشی گفته می‌شود که در آن مولکول یا ذرهٔ مورد نظر بار الکتریکی سطحی خالصی نداشته باشد. در این حالت پدپده‌های الکتروسینتیکی از بین می‌روند. در سوسپانسیون‌ها پتانسیل زتا در این نقطه صفر است. بار خالص مولکول تحت تاثیر pH محیط تغییر می کند و با گرفتن و یا از دست دادن پروتون به ترتیب دارای بار مثبت و یا منفی می شود. به این گونه مولکول ها آمفوتریک می گویند مولکول های زیستی مانند پروتئین ها دارای هر دو گروه فعال اسیدی و بازی هستند پس در واقع آمفوتریک هستند.

منابع[ویرایش]

  • Davor Kovacevic, Nikola Kallay, "Isoelectric Point of Metals in Aqueous Media" in Encyclopedia of Surface and Colloid Science, Ponisseril Somasundaran, Arthur Hubbard (Eds), Taylor & Francis, 2006. ISBN 978-0-8493-9615-1

منابعی برای مطالعه بیشتر[ویرایش]

  • Hans-Jürgen Butt, Karlheinz Graf, Michael Kappl, Physics and Chemistry of Interfaces, "Electrokinetic phenomena: The zeta potential", Wiley-VCH Verlag & Co. KGaA, 2003. ISBN 3-527-40413-9