نقش‌برجسته تنگ قندیل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از نقش برجسته تنگ قندیل)
پرش به: ناوبری، جستجو
نقش‌برجسته تنگ قندیل
Sarab-e Qandil Panel view.jpg
نام نقش‌برجسته تنگ قندیل
کشور  ایران
استان استان فارس
شهرستان شهرستان کازرون
اطلاعات اثر
نام محلی قندیل
نوع بنا سنگی
کاربری نقش‌برجسته
دیرینگی دوره ساسانیان
دورهٔ ساخت اثر دوره ساسانیان
بانی اثر شاپور اول
مالک اثر اثر ملی
اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت ۴۵۳۹
تاریخ ثبت ملی ۱۱ دی ۱۳۸۰
اطلاعات بازدید
امکان بازدید با ماشین و پیاده
سر آب قندیل

این نقش برجسته مربوط به زمان ساسانیان و در ۸ کیلومتری شمال غرب بیشاپور کازرون و به طرف جاده چنارشاهیجان به نورآباد در روستای قندیل واقع گردیده است(۲۵کیلومتر تا نوراباد و ۱۱۰کیلومتر تا شیراز و ۴کیلومتر تا شهر چنارشاهیجان فاصله دارد روبه روی پست ۲۳۰/۶۶ کیلو ولت .. فاصله نقش برجسته تا جاده ترانزیتی ۱۳۰۰متر). این نقش برجسته صحنه ازدواج امپراتور شاپور اول ساسانی با ملکه آذر آناهیتا است. ملکه آناهیتا سمت چپ تصویر و امپراتور شاپور در وسط نقش، در پشت سر شاپور نقش مؤبد موبدان (کرتیر) حجاری شده است.نقش برجسته تنگ قندیل مربوط به دوره ساسانیان است و در شهر چنارشاهیجان روستای تاریخی و باستانی قندیل (اهالی روستا لر زبان و از طایفه دشمن زیاری یکی از طوایف بزرگ ممسنی می‌باشند) شده و این اثر در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۵۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. (امکان بازدید برای عموم به علت نزدیکی نقش برجسته به جاده اصلی ترانزیتی، آزاد و مجانی با چشم‌اندازی زیبا از طبیعت بهاری آنجا، همچنین در سمت چپ و راست این نقش برجسته دو قبرستان مربوط به دوره‌های قبل و بعد از اسلام و خرابه‌هایی از یک دژ باستانی و چند آثار گرانبهای دیگر وجود دارد که به دلیل کم توجهی مسئولین مربوطه در حفظ و نگهداری آنها هرساله خیلی از این آثار یا تخریب یا توسط قاچاقچیان آثار باستانی به سرقت می‌رود ).[۱]

کریم رزمجویی، فرزند فریبرز، دانش‌آموز سال دوم دبیرستان هدایت شیراز و ساکن روستای قندیل (در حال حاضر دکتر قلب هستند و در آمریکا به مدت ۴۰ سال سکونت دارند)، نخستین گزارش را مبنی بر وجود این نقش‌برجسته در سال ۱۹۷۰م/۱۳۴۹ش به اداره فرهنگ و هنر شیراز اعلام کرد. سرانجام در ۱۹۷۱م/۱۳۵۰ش علی اکبر سرفراز، رئیس وقت هیئت باستان‌شناسی کازرون، با چاپ مقاله‌ای این اثر را معرفی کرد.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. «دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران‌شهر». سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۵. بازبینی‌شده در ۱۹/۵/۲۰۱۱. 
  2. حسنی، میرزا محمد. ص71