نشان افتخار (آمریکا)

نشان افتخار از راست به چپ:
برای نیروی هوایی، نیروی دریایی، گارد ساحلی یا تفنگداران دریایی،
و نیروی زمینی

نشان افتخار (به انگلیسی: Medal of Honor) بالاترین نشان نظامی است که توسط دولت فدرال ایالات متحدهٔ آمریکا اعطا می‌شود. این نشان توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده به نام کنگره به عضوی از نیروهای مسلح ایالات متحدهٔ آمریکا داده می‌شود که در زمان خدمتْ «دلاوری آشکاری به‌قیمتِ از دست دادن جان خود و بالاتر از حد وظیفه، بر ضد دشمن ایالات متحده انجام داده باشد.» این نشان، به‌واسطهٔ شرایط طبیعی‌اش، معمولاً بعد از مرگ افراد به آنان اهدا می‌شود. (بیش از نیمی از کسانی که بعد از سال ۱۹۴۱ نشان به آن‌ها اهدا شده‌است.)

نگارخانه

• 
  نشان افتخار نیروی زمینی، ۱۸۶۲–۱۸۹۵
• 
  نشان افتخار نیروی دریایی، ۱۸۶۲–۱۹۱۲
• 
  نشان افتخار نیروی زمینی، ۱۸۹۶–۱۹۰۳
• 
  نشان افتخار گیلِسپیِ نیروی زمینی، ۱۹۰۴–۱۹۴۴
• 
  نشان افتخار نیروی دریایی، ۱۹۱۳–۱۹۴۲
• 
  نشان «صلیب تیفانیِ» نیروی دریایی، ۱۹۱۹–۱۹۴۲
• 
  نشان نوین نیروی زمینی
• 
  نشان نوین نیروی زمینی
• 
  نشان نوین نیروی هوایی

منابع

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Medal of Honor». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۰ آوریل ۲۰۱۱.

پیوند به بیرون

• انجمن رسمی دریافت‌کنندگان نشان افتخار ایالات متحده
• مرکز تاریخ نظامی ارتش ایالات متحده بایگانی‌شده در ۱۱ ژوئن ۲۰۰۹ توسط Wayback Machine