نسخه آزمایشی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از نسخه بتا)

فعالیت مدنی در آفریقای جنوبی (1893–1914)[ویرایش]

این مجسمه برنزی گاندی به مناسبت صدمین سالگرد رویداد در ایستگاه راه آهن پیتزبورگ توسط اسقف اعظم دزموند توتو در خیابان کلیسای پتزبورگ در ژوئن 1993 رونمایی شد

در آوریل 1893 ، گاندی 23 ساله ، به عنوان وکیل پسر عموی عبدالله راهی آفریقای جنوبی شد. [۱] [۲] وی 21 سال را در آفریقای جنوبی گذراند و در آنجا دیدگاههای سیاسی ، اخلاقی و سیاسی خود را رشد داد. [۳] [۴]

بلافاصله پس از ورود به آفریقای جنوبی ، گاندی به دلیل رنگ پوستش و سنت‌های نهادینه شده ، مانند همه رنگین پوستان با تبعیض روبرو شد. به او اجازه نشستن با مسافران اروپایی در روی صحنه را ندادند و به او گفتند كه در نزدیكی راننده روی زمین بنشیند ، اما وقتی او امتناع كرد ، او را كتك زدند. در جای دیگر او را بابت این که جرعت کرده بود در نزدیکی خانه ای قدم بزند با لگد به جوب آب انداختند ، در نمونه‌ای دیگر پس از امتناع از ترک واگن فرست کلس، او را از قطار در پیترماریتسبرگ بیرون انداختند. [۵] [۶] او در ایستگاه قطار نشست ، تمام شب لرزید و در فکر اینکه آیا باید به هند برگردد یا برای حقوق خود اعتراض کند غرق شد. [۷] او اعتراض را انتخاب كرد و روز بعد اجازه سوار شدن به قطار را گرفت. [۸] در حادثه ای دیگر ، قاضی دادگاه دوربان به گاندی دستور داد تا عمامه خود را بردارد ، که وی از انجام این کار خودداری کرد. [۹] هندی‌ها در آفریقای جنوبی مجاز به قدم زدن در مسیرهای پیاده‌روی عمومی نبودند. مأمور پلیس گاندی را از مسیر پیاده روی خیابان بدون اخطار با لگد بیرون انداخت. [۱۰]

به گفته هرمان ، وقتی گاندی به آفریقای جنوبی رسید ، او خود را "اول بریتانیایی ، و دوم هندی" تصور کرد. [۱۱] با این حال ، پیش‌داورئ که گاندی نسبت به خود و همنوعان هندی اش از مردم انگلیس تجربه و مشاهده کرد ، او را به شدت آزار داد. وی چنین چیزی را حقارت‌بار میدید و تلاش می کرد تا بفهمد که چگونه برخی از مردم می توانند برای چنین رفتارهای غیرانسانی احساس افتخار یا برتری یا لذت کنند. [۱۲] گاندی شروع به زیر سال بردن وضعیت مردم خود در امپراتوری انگلیس کرد . [۱۳]

پرونده عبدالله که وی را به آفریقای جنوبی آورده بود در ماه مه 1894 به پایان رسید و جامعه هند هنگام آماده شدن برای بازگشتش یک مهمانی خداحافظی برای گاندی ترتیب داد. [۱۴] با این حال ، یک پیشنهاد تبعیض آمیز جدید دولت ناتال منجر به تمدید مدت اصلی اقامت گاندی در آفریقای جنوبی شد. وی قصد داشت در مخالفت با لایحه ای برای سلب حق رأی از هندی ها برآید. وی از جوزف چمبرلین ، وزیر مستعمرات انگلیس خواست تا از موضع خود در مورد این لایحه کوتاه آید. [۳] مبارزات وی اگرچه نتوانست تصویب این لایحه را متوقف کند اما کمپینش در جلب توجه افکار عمومی به شکایات هندی ها در آفریقای جنوبی موفق بود. وی در تأسیس کنگره هندوستان ناتال در سال 1894 نقش ایفا کرد [۸] و از طریق این سازمان ، جامعه هندی آفریقای جنوبی را به یک نیروی سیاسی متحد تبدیل کرد. در ژانویه 1897 ، هنگامی که گاندی به دوربان رسید ، گروهی از شهرک نشینان سفید به او حمله کردند [۱۵] و وی تنها با تلاش همسر رئیس پلیس از محلکه گریخت. با این حال ، او حاضر نشد علیه هر یک از ضاربان اقامه شکوائیه کند.

گاندی به همراه گروه امداد آمبولانس هندی در طول جنگ بوئر .

در سال 1906 ، دولت ترانسوال قانون جدیدی وضع گردید که جمعیت هندی و چینی در مستعمرات را ملزم به ثبت هویت خود میکرد. در یک دیدار اعتراض جمعی که در 11 سپتامبر همان سال در ژوهانسبورگ برگزار شد ، گاندی برای اولین بار روش در حال تکامل ساتیاگراها (ارادت به حقیقت) یا اعتراض بدون خشونت را پیاده‌سازی کرد. [۱۶] [۱۷] [۱۸] گاندی از هندوها خواست كه از قانون جدید سرپیچی كنند و مجازات این عمل را متحمل شوند. عقاید گاندی در مورد اعتراضات ، بر پایه مهارتهای اقناعی و روابط عمومی بنا نهاده شده است. او اینها را در سال 1915 به هند برد.[۱۹][۲۰]

  1. Herman (2008), pp. 82–83
  2. Giliomee, Hermann; Mbenga, Bernard (2007). "3". In Roxanne Reid. New History of South Africa (1st ed.). Tafelberg. p. 193. ISBN 978-0-624-04359-1. Unknown parameter |name-list-style= ignored (help)
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ Power, Paul F. (1969). "Gandhi in South Africa". The Journal of Modern African Studies. 7 (3): 441–55. doi:10.1017/S0022278X00018590. JSTOR 159062.
  4. "Into that Heaven of Freedom: The impact of apartheid on an Indian family's diasporic history", Mohamed M Keshavjee, 2015, by Mawenzi House Publishers, Ltd., Toronto, ON, Canada, شابک ‎۹۷۸-۱-۹۲۷۴۹۴-۲۷-۱
  5. Gandhi (1940). Chapter "More Hardships". بایگانی‌شده در ۲ ژوئیه ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine
  6. S. Dhiman (2016). Gandhi and Leadership: New Horizons in Exemplary Leadership. Springer. pp. 25–27. ISBN 978-1-137-49235-7.
  7. S. Dhiman (2016). Gandhi and Leadership: New Horizons in Exemplary Leadership. Springer. pp. 25–27. ISBN 978-1-137-49235-7.
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ Fischer (2002)
  9. Gandhi (1940). Chapter "Some Experiences". بایگانی‌شده در ۲ ژوئیه ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine
  10. Gandhi (1940). Chapter "What it is to be a coolie". بایگانی‌شده در ۱۱ آوریل ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine
  11. Herman (2008), pp. 87–88
  12. S. Dhiman (2016). Gandhi and Leadership: New Horizons in Exemplary Leadership. Springer. pp. 25–27. ISBN 978-1-137-49235-7.
  13. Allen, Jeremiah (2011). Sleeping with Strangers: A Vagabond's Journey Tramping the Globe. Other Places Publishing. p. 273. ISBN 978-1-935850-01-4.
  14. Herman (2008), pp. 88–89
  15. "Wikisource link to March 1897 Memorial". Wikisource link to The Collected Works of Mahatma Gandhi. ویکی‌نبشته.: correspondence and newspaper accounts of the incident.
  16. Rai, Ajay Shanker (2000). Gandhian Satyagraha: An Analytical And Critical Approach. Concept Publishing Company. p. 35. ISBN 978-81-7022-799-1.
  17. Tolstoy, Leo (14 December 1908). "A Letter to A Hindu: The Subjection of India-Its Cause and Cure". The Literature Network. The Literature Network. Retrieved 12 February 2012. The Hindu Kural
  18. Parel, Anthony J. (2002), "Gandhi and Tolstoy", in M. P. Mathai; M. S. John; Siby K. Joseph, Meditations on Gandhi : a Ravindra Varma festschrift, New Delhi: Concept, pp. 96–112, ISBN 978-8170229612, retrieved 8 September 2012
  19. Charles R. DiSalvo (2013). M.K. Gandhi, Attorney at Law: The Man before the Mahatma. pp. 14–15. ISBN 978-0520956629.
  20. Guha, Ramachandra (2013), Gandhi Before India, Vol. 1, Ch. 22, Allen Lane, شابک ‎۰-۶۷۰-۰۸۳۸۷-۹.