نانگارایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

نانِگارایی یا نانِویسایی یا اَنِگاری یا اگرافیا (به انگلیسی: Agraphia) یک اختلال عصبی اکتسابی است که باعث از میان رفتن توانایی برقراری ارتباط از راه نوشتن می‌شود که یا به دلیل نوعی اختلال حرکتی[۱] یا ناتوانایی اسپل کردن است.[۲] از میان رفتن توانایی نوشتن شاید با زبان یا اختلالات عصبی دیگر نیز همراه باشد؛[۱] همچون: ناخوانایی.

تصور کنید تصمیم گرفته اید لیستی از اقلام مورد نیاز خود را از فروشگاه مواد غذایی یادداشت کنید و متوجه شوید که نمی دانید کلمه نان با چه حروفی نوشته می شود.یا نوشتن نامه ای صمیمانه و کشف این که کلماتی که نوشته اید برای دیگران بی معنی هستند. تصور کنید فراموش کنید حرف z چه صدایی می دهد.

این پدیده همان چیزی است که به عنوان آگرافیا یا از دست دادن توانایی برقراری ارتباط نوشتاری، ناشی از آسیب مغزی شناخته می شود.[۳]

واژه‌شناسی[ویرایش]

«اَ» (a) یک پیشوند پروا-هندو-اروپایی در پارسی و انگلیسی است که همچون «ان»، «نا» و «بی» نبود یک ویژگی را می‌رساند. «گِراف» در یونانی(γράφω) برابر «نِگار»(negâr) در پارسی می‌باشد.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ De Smet, Hyo Jung; Engelborghs, Sebastiaan; Paquier, Philippe F.; De Deyn, Peter P.; Mariën, Peter (2011-08-01). "Cerebellar-induced apraxic agraphia: A review and three new cases". Brain and Cognition. 76 (3): 424–434. doi:10.1016/j.bandc.2010.12.006. ISSN 0278-2626.
  2. Beeson, Pélagie M. (2004-01-01). "Remediation of Written Language". Topics in Stroke Rehabilitation. 11 (1): 37–48. doi:10.1310/D4AM-XY9Y-QDFT-YUR0. ISSN 1074-9357. PMID 14872398.
  3. "Agraphia: Symptoms, Causes, Treatment & More". Healthline. 2020-04-21. Retrieved 2022-04-16.