موزخوار فیشر

موزخوار فیشر
	موزخوار فیشر، Tauraco fischeri
وضعیت حفاظت
	; نزدیک تهدید (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی
فرمانرو:	جانوران
شاخه:	طنابداران
رده:	پرندگان
راسته:	کوکوسانان
تیره:	موزخوار
سرده:	موزخوارهای اصلی
گونه:	T. fischeri
نام دوبخشی
	Tauraco fischeri;

موزخوار فیشر (نام علمی: Tauraco fischeri) یک گونه پرنده از خانواده موزخوار است که در سواحل شرق آفریقا از جمله کنیا، سومالی و تانزانیا یافت می‌شود. زیستگاه های طبیعی این حیوان، جنگل‌های پهن‌برگ مرطوب حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای، جنگل های کوهستانی مرطوب نیمه گرمسیری یا گرمسیری و زمین‌های قابل کشت است. نسل این جانور به دلیل از دست رفتن زیستگاه و به دام افتادن برای تجارت حیات‌وحش تهدید می‌شود.

نام

هم نام رایج و هم نام علمی این پرنده به یاد گوستاو فیشر، کاشف آلمانی است. این پرنده با نام لوری کاکل قرمز آفریقای شرقی نیز شناخته می‌شود.^[۱]

ارتباط

صدای موزخوار فیشر به عنوان مجموعه‌ای از آوازهای بلند توصیف می‌شود که در آن نت های بلند به آرامی شروع می‌شوند و به صورت مجموعه ای تا ۱۲ نت یکسان پیشرفت می‌کنند.^[۲]

پراکندگی و زیستگاه

موزخوار فیشر در جنگل‌های ساحلی و رودخانه‌ای و جنگل‌های ساحلی شرق آفریقا، به ویژه در کنیا، شمال شرقی تانزانیا و جنوب سومالی زندگی می‌کند. این گونه در بیشه‌های جنگلی نیز زندگی می‌کند اما از تاج‌پوش‌های درختان میوه‌دار بالغ استفاده می‌کند.^[۳]

شکار و رژیم غذایی

این پرنده عمدتاً میوه‌ها (به ویژه انجیر و توت ها) را می‌خورد اما جوانه های گل، شاخه های جوان برگ و حشرات نیز جزو رژیم غذایی آن محسوب می‌شوند.^[۴]

حفاظت

جمعیت موزخوارهای فیشر رو به کاهش است و تعداد موزخوارهای بالغ در حال حاضر بین ۱۵۰۰ تا ۷۰۰۰ تخمین زده می‌شود.^[۳] این گونه در حال حاضر توسط کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد کنوانسیون بین‌المللی تجارت گونه‌های جانوری و گیاهی وحشی در حال انقراض ضمیمه II محافظت می شود. در سومالی، اخطاریه شماره ۲۰۰۴/۰۵۵ در سال ۲۰۱۹ تصویب شد که شکار کردن این گونه را برای تجارت ممنوع کرد.^[۵]

پرورش

پس از پیوستن نر و ماده به هم، آنها یک لانه سکویی‌مانند در تاج درخت ایجاد می‌کنند. موزخوارهای نر و ماده هر دو به ساختن لانه و جوجه کشی تخم‌ها کمک می‌کنند. یک کلاچ معمولی از ۲ تخم سفید تشکیل شده است که دوره نهفتگی آنها ۲۲ تا ۲۳ روز است. جوجه‌ها بین ۴ تا ۵ هفتگی از لانه فرار می‌کنند، اما تا حدود ۶ هفتگی قادر به پرواز نیستند.^[۱]

منابع

↑ ^۱٫۰ ^۱٫۱ Davis, Kateri J. (2014). "The Fischer's Turaco: The 2014 AFA Convention's Theme Species". AFA Watchbird (به انگلیسی). 41 (3): 35–39.
↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام :2 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
↑ ^۳٫۰ ^۳٫۱ National Geographic Society. "Fischer's Turaco". National Geographic Society (به انگلیسی). Retrieved 2022-07-09.
↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام :1 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
↑ CITIES (2019-07-04). "Notification to the Parties No. 2019/035" (PDF). Retrieved 2022-07-09.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Fischer's turaco». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۵.

پیوند به بیرون

این یک مقالهٔ خرد زیست‌شناسی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.

[:0-1] ۱٫۰ ^۱٫۱ Davis, Kateri J. (2014). "The Fischer's Turaco: The 2014 AFA Convention's Theme Species". AFA Watchbird (به انگلیسی). 41 (3): 35–39.

[:2-2] خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام :2 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).

[:3-3] ۳٫۰ ^۳٫۱ National Geographic Society. "Fischer's Turaco". National Geographic Society (به انگلیسی). Retrieved 2022-07-09.

[:1-4] خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام :1 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).

[5] CITIES (2019-07-04). "Notification to the Parties No. 2019/035" (PDF). Retrieved 2022-07-09.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]