موریسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
موریسی
Morrissey-Alexander-Film-.jpg
مراسم فرش قرمز فیلم الکساندر، سال ۲۰۰۵
اطلاعات
نام اصلی استیون پتریک موریسی
تولد ۲۲ مه ۱۹۵۹ (۵۹ ساله)
منچستر، انگلستان
سبک‌(ها) آلترنتیو راک، ایندی راک، ایندی پاپ
سال‌های فعالیت ۱۹۸۲ تا امروز
ناشرین ۱۹۸۸-۹۴: اچ‌ام‌وی/سایر
۱۹۹۵: آرسی‌ای/رپرایز
۱۹۹۷: مرکوری
۲۰۰۳-۷: اتک/سنکچوئری
۲۰۰۷-۹:دکا/لاست هایوی
۲۰۱۴: هاروست
همکاری(‌های) مشترک اسمیتز
وبگاه وب‌گاه شبه‌رسمی موریسی

استیون پتریک موریسی (زادهٔ ۲۲ مه ۱۹۵۹) که معمولاً او را با نام فامیل‌ش موریسی می‌شناسند، خواننده و ترانه نویس بریتانیایی است. او در دههٔ ۱۹۸۰ به عنوان ترانه‌سرا و شخصیت اصلی گروه اسمیتز به شهرت رسید. اسمیتز در انگلستان به محبوبیت و موفقیت‌های زیادی دست یافت، اما در سال ۱۹۸۷ به هم خورد، و موریسی مجبور شد به‌صورت انفرادی فعالیت خود را ادامه دهد، و در کارنامهٔ انفرادی خود تا امروز، ده تک‌آهنگ خود را در ده تای اول جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا جای داده است. همچنین اولین آلبوم انفرادی وی، زنده باد نفرت در جدول موسیقی آلبوم‌های بریتانیا جایگاه نخست را کسب کرد.

موریسی به عنوان یکی از نوآوران صحنهٔ موسیقی مستقل یا ایندی شناخته شده؛[۱] مجلهٔ موسیقی ان‌ام‌ئی موریسی را «یکی از تأثیرگذارترین هنرمندان تمام دوران‌ها» می‌داند؛ مجلهٔ ایندیپندنت بیان می‌کند: «اکثر ستاره‌های موسیقی عامه‌پسند باید بمیرند تا به جایگاهی که وی در دوران زندگی‌اش دست یافته، برسند.»[۲] در سال ۲۰۰۴، پیچفورک مدیا موریسی را «یکی از منحصربه‌فردترین چهره‌های فرهنگ عامه‌ٔ غربی در ۲۰ سال گذشته» نامید.[۳]

از ترانه‌های موریسی به‌عنوان «دراماتیک، غم‌انگیز، عکس‌های شرح‌دار طنازانه از رابطه‌های محکوم به فنا، تنهایی در نایت‌کلاب‌ها، بار سنگین خاطرات گذشته و زندان خانه» یاد شده‌است.[۴] او همچنین به‌خاطر وکال باریتون غیرمعمولی‌اش (هرچند گه‌گداری به فالستو نیز روی می‌آورد) شناخته شده است؛[۵] به‌اضافهٔ مدل Quiff موهایش؛ و کنسرت‌های پرشور و هیجانش که خاص خود اوست.

موریسی در طول زندگی هنری خود، جنجال‌های رسانه‌ای زیادی را به‌خاطر نظراتی که معمولاً صادقانه و در حکم «طبل مخالف» ابراز می‌کرده، ایجاد کرده‌است. و البته همواره به‌خاطر اعتقادات‌ش در زمینهٔ گیاه‌خواری و حقوق جانوران نیز توجه رسانه‌ها را به خود جلب می‌کند.[۶] وی خود را در کتاب آتوبیوگرافی خویش، به‌عنوان یک «حافظ جانوران» نام بُرده است.

ترانه‌شناسی[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]