منحنی بقای سلول

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Acute-Radiation-Cell-Survival.png

منحنی بقای سلول[۱] (به انگلیسی: Cell survival curve) یک منحنی پرمصرف در رادیوبیولوژی است که رابطه بین دز تشعشع و نسبت بقای سلول را توصیف می‌کند.

این منحنی معمولاً بصورت نیمه لگاریتمی ترسیم می‌شود و تعداد یا درصد ارگانیسمهای باقی مانده را بر حسب دز دریافت شده را نشان می‌دهد.[۲]

زمانی که سلولهای پستانداران مورد تابش واقع می‌شوند ، همگی سلولها به یک میزان تاثیر نمی‌گیرند . عوامل مختلفی مثل دز کل ،آهنگ دز ، LET تابش ،مرحله خاص چرخه سلولی ( M,G1,S,G2) و نوع سلول بر آسیب ایجاد شده از سوی تابش تاثیر خواهد گذاشت . تعدادی از سلولها ممکن است از بین بروند و بقیه زنده خواهند ماند . پاسخ سلولی به تابش بوسیله آنچه منحنی بقای سلولی نامیده می‌شود، به نمایش در می آید. سلولهای زنده مانده ، سلولهایی هستند که پس از تابش همه فعالیتهای تولید مثل و عملکردی را نگه میدارند ، در حالی که مرگ سلولها با از دست رفتن عملکرد در سلولهای تمایز یافته و با از دست رفتن فعالیت تولید مثلی در سلولهای تمایز نیافته مشخص می‌شود. منحنی بقای سلولی در شکل نشان داده شده است . برای تابشهایی با LET بالا مانند ذرات آلفا و نوترونهای کم انرژی ، منحنی بقا، خطوط تقریبا راستی هستند که از کمترین دزها آغاز می‌شوند.

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. درسنامه فیزیک رادیولوژی. مجید ایزدی. انتشارات بشری. ص۲۶۳
  2. Radiobiology for the Radiologist. Eric Hall. 6Ed. 2006 ISBN 0-7817-4151-3 p.516