معنادرمانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

معنادرمانی که به آن لوگوتراپی نیز گفته می‌شود مکتب روان‌شناسی است که ویکتور فرانکل بنیان‌گذاشت.

تعریف لوگوتراپی یا معنادرمانی[ویرایش]

خاستگاه لغوی معنادرمانی یا لوگوتراپی به واژه یونانی لوگوس بازمی‌گردد. لوگوس به معنای واژه یا کلمه، ارادهٔ پروردگار یا معناست. اما رساترین معادل آن معنا می‌باشد (logo=meaning). بر این اساس و بنا به گفتهٔ ویکتور فرانکل معنادرمانی عبارت است از: «درمان از رهگذر معنا یا شفابخشی از رهگذر معنا» یا «روان درمانی متمرکز بر معنا». [نیازمند منبع]

اصول اولیهٔ معنادرمانی به شکل زیر تعریف می‌شوند:

  • زندگی تحت هر شرایطی واجد معنا است. حتی مصیبت بارترین نوع آن.
  • محرک اصلی ما در زندگی، میل و نیتمان برای پیدا کردن معنی آن است.
  • ما این آزادی را داریم که معنی آنچه انجام می‌دهیم و آنچه تجربه می‌کنیم، یا حداقل آنچه که در جایگاه خودمان در یک موقعیت رنج‌آور و تغییرناپذیر با آن روبرو می‌شویم، بیابیم.[۱]

منابع[ویرایش]

  • محمدپور، احمدرضا. (۱۳۸۶). ویکتورامیل فرانکل:فرادیدی بر روانشناسی و رواندرمانی وجودی. تهران:نشردانژه.