مردیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد


مَردها یا ماردها (به انگلیسی: Mardians) قبیله بزرگی از پارس‌ها بودند که به صورت کوچ نشینی زندگی میکرند.[۱] آنها در جنگجویی و کمان افکنی همواره زبانزد بودند.[۲] این قوم در کوه‌های باختر فارس زندگی می‌کردند[۳] محل زندگی آنها با لُر بزرگ کنونی منطبق است. بدین جهت نباید آنها را با قوم باستانی آمارد ساکن در سواحل جنوبی دریای خزر اشتباه گرفت

معنی مَرد[ویرایش]

این لفظ احتمالاً معنی «پهلوان» و «نیرومند» بدهد.[۴] در زبان عیلامی نام این قوم هپاردیپ یا هپردیپ ذکر می‌شد چنانچه این نام در حجاری‌های مال میر به عنوان قومی ساکن در کوهستان‌های عیلام منقوش است[۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Herodotus, I, 125
  2. Ibid.
  3. Arrianus, Anabasis, III , 24
  4. Rawlinson. herodotus, Vol. i, P. 344 n. 6.
  5. تاریخ ایران - سر پرسی سایکس- ص 66