محور توان‌دهی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

محور توان‌دهی (به انگلیسی: Power take-off)عبارت است از توان کشی از موتور به منظور راه اندازی دستگاه های ثابت زراعی یا دستگاه های پیرو تراکتور در زمین های کشاورزی یا کامیون و کشنده که این امر بوسیله محور تواندهی انتهایی وسیله مقدور است که توان مورد نیاز خود را از موتور دریافت کرده که به صورت کاملاً مکانیکی کار میکند و شامل تعدادی چرخ دنده است که میتواند به یکی از سه صورت زیر باشد :

Zapfwelle eines Traktors - power take-off of a tractor.jpg
A Tractor's rear.jpg

۱- در این حالت که شفتهای ابتدایی به این صورت بوده‌اند ، توان خود را از قسمت جعبه دنده میگرفتند که در این صورت گردش این شفتها کاملاً وابسته به حرکت کردن تراکتور بر روی زمین بوده است و سرعت گردش این شفت ها بوسیله یک سری چرخ تنظیم میشده است ، که در یک دور موتور مشخص تامین میشده است .

۲- نوع دیگر این شفتها که به شفتهای LPTO معروف شدند و مخفف عبارت Live Power take-off است از برتری خاصی نسبت به گونه قبلی خود برخوردار بوده که از یک کلاچ دومرحله ای بر روی تراکتور بهره میبرد که همین امر باعث شد تا بتوان از این قابلیت در هنگام توقف تراکتور بر روی زمین نیز استفاده کرد که در این حالت دو کلاچ بر روی فلایویل نصب میشود که در صورت خلاص شدن جعبه دنده اصلی به وسیله ی یک شفت تو در تو توان از موتور به شفت PTO انتقال یابد .

۳- این نوع شفت که خود نیز یک نوع دیگر از شفتهای LPTO است ، دارای یک جعبه دنده جداگانه بوده که در این صورت دارای کلاچ جداگانه هستند .

PTO gearbox.JPG

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

http://jozvehtvto.shoploger.com/article-18071.aspx

  • Richard G. Budynas, J. Keith Nisbett. , Mechanical Engineering Design , McGraw-Hill, 2011, ISBN 0-07-132840-8, ۹۷۸۰۰۷۱۳۲۸۴۰۱