مجله‌های کاریکاتور در ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

در دوره‌های خاصی از تاریخ سیاسی ایران زمینه برای انتشار وسیع نشریات فکاهی انتقادی مهیا شده بود.[۱]

سال‌های اول پیروزی انقلاب مشروطه[ویرایش]

دوران حکومت احمدشاه قاجار[ویرایش]

دوران پهلوی[ویرایش]

از مهمترین نشریات فکاهی و کاریکاتور که در دوران پهلوی منتشر می‌شد مجله توفیق بود.

چند سال اولیه دهه ۱۳۲۰[ویرایش]

سال‌های نهضت ملی شدن نفت (بین ۱۳۲۷ تا ۲۸ مرداد ۱۳۳۲)[ویرایش]

دوران طلایی آزادی مطبوعات پیش از کودتای سال ۳۲ بود.[۲]

دوران نخست‌وزیری هویدا[ویرایش]

19182263 303.jpg

[۳]

در ۲–۳ سال اول پس از انقلاب ایران[ویرایش]

در نشریات ۲–۳ سال اول پس از انقلاب حالتی عصبی، پرخاش جویانه و مهاجم وجود داشت. در سال اول انقلاب، بین گروه‌های سیاسی درگیری‌های خصومت‌آمیزی وجود داشت که بخش مهمی از توجه این نشریات نیز متوجه این درگیری‌ها بود. محتوای این نشریات تحت تأثیر شرایط سال اول پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران سیاسی و انتقادی بود. بسیاری از مطالب و کاریکاتورهای این نشریات در این دوره را می‌توان در زیرمجموعه هزل و هجو دسته‌بندی کرد. صفحه بندی این نشریات به‌صورت سریع و سردستی صورت میگرفت بنابراین صفحه‌هایی آشفته داشتند و این آشفتگی در طراحی کاریکاتورها نیز مشهود بود. این نشریات دارای بی نظمی در انتشار نیز بودند و از بعضی از آنها فقط یک شماره منتشر شده‌است.[۱]

در دوران جمهوری اسلامی[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ محمدرفیع ضیایی (شنبه ۱۹ بهمن ۱۳۸۷). «نشریات فکاهی،انتقادی در شش ماه اول پیروزی انقلاب اسلامی». مؤسسه فرهنگی هنری گل‌آقا. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  2. ابوالقاسم صادقی (۱۳۹۶/۸/۱۶). «با ابزار طنز نویسی فضای جنگ تحمیلی را تلطیف کردیم». خبرگزاری فارس. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  3. HK (۱۲ آوریل ۲۰۱۶). «هویدا و انقلابیونی که از پشت سر به او شلیک کردند». دویچه وله فارسی.