متروی پاریس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
متروی پاریس
Metro-M.svg
Abesses entrance 1.jpg
اطلاعات
مالک سازمان حمل و نقل شهر پاریس
مکان شهر پاریس
نوعی ترابری قطارشهری
تعداد خطوط ۱۶
تعداد ایستگاه‌ها ۳۰۳[۱]
مسافران روزانه ۴.۲۱ میلیون (۲۰۱۲)[۲]
مسافران سالانه ۱.۵۲۷ میلیارد (۲۰۱۳)[۳]
اداره
آغاز بهره‌برداری ۱۹ ژوئیه ۱۹۰۰؛ ۱۱۵ سال پیش (۱۹۰۰-۰۷-19)[۴]
اداره‌کننده(ها) سازمان حمل و نقل شهر پاریس
تعداد قطارها ۷۰۰
فنی
طول سیستم ۲۱۴ کیلومتر (۱۳۳ مایل)[۴]
اندازه ریل ۱٬۴۳۵ mm (4 ft 8 12 in)
(ریل استاندارد)
ورودیه ایستگاه پل لوالوآ
یکی از ایستگاه‌های خط ۱۴ مترو پاریس

متروی پاریس(Paris Métro or Métropolitain) بخشی از سامانه حمل و نقل شهری پاریس است که در فرانسه آن را به نام متروپولیتن می‌نامند. آثار معماری به سبک هنر نو موجود در این مترو شهرت جهانی دارد.

متروی پاریس شامل ۱۶ خط عموماً زیرزمینی بطول ۲۱۴ کیلومتر می‌باشد.[۴] در مجموع این خطوط داراس ۳۰۳ ایستگاه[۱] است که با توجه به کاربرد چندگانه بعضی از ایستگاه‌ها در ۲ یا چند خط، تعداد کل ایستگاه‌ها به ۳۸۴ ایستگاه می‌رسد.[۵]

مترو پاریس بیشترین فضای ایستگاه‌ها را در بین متروهای جهان داراست. مجموع مساحت ۲۴۵ ایستگاه این مترو به ۴۱ کیلومتر مربع می‌رسد.

خطوط از شماره ۱ تا ۱۴ نام‌گذاری شده‌اند. علاوه بر این ۱۴ خط متروی پاریس شامل ۲ خط کوچک نیز می‌شود. این ۲ خط در واقع بخشی از خطوط ۳ و ۷ می‌باشند که به صورت مستقل کار می‌کنند.

متروی پاریس پس از متروی مسکو پرکارترین مترو اروپا محسوب می‌شود.[۶] این مترو روزانه بیش از ۴٫۵ میلیون نفر را جابجا می‌کند. در سال ۲۰۰۶ متروی پاریس ۱٬۴۰۹ میلیارد نفر را جابجا نموده است که مقام ششم پر مسافرترین مترو جهان را داراست.[۷]

ایستگاه شاتله له‌آل بزرگترین ایستگاه متروی جهان است که جزئی از متروی پاریس محسوب می‌شود.[۸][۹]

متروی پاریس از نظر طول با ۷۸۰٫۵ کیلومتر سومین مترو گسترده جهان است.[۱۰]

متروی پاریس در سال ۱۹۰۰ به مناسبت نمایشگاه جهانی به بهره‌برداری رسید.

تاریخچه[ویرایش]

نخستین خط متروی پاریس در سال ۱۹۰۰ به خاطر نزدیک شدن پنجمین نمایشگاه جهانی در پاریس راه اندازی شدی.ساخت مترو تا جنگ جهانی اول به سرعت گسترش یافت و زیرسازی‌ها تا دهه ۱۹۲۰ تکمیل شد. اتصال به حومه و احداث خط 11 مربوط به دهه ۱۹۳۰ بود.جنگ جهانی دوم ۱۹۴۵ - ۱۹۳۹ بیشترین تاثیر را روی مترو گذاشت. خدمات محدود شد و بسیاری ایستگاه‌ها حتی تا دهه ۱۹۶۰ بسته شدند.با افزایش ناگهانی جمعیت طی سال‌های ۱۹۵۰ تا مترو در ساعاتی از روز با ازدحام جمعیت مواجه شد و فاصله کم بین ایستگاه‌ها موجب کندی شبکه شد. پاریس به عنوان راه حل خط‌های حومه را در دهه ۱۹۶۰ به قسمت‌های جدید در مرکز شهر اتصال داد.خط‌های ۷، ۸و ۹ قسمت‌های تجاری و اداری را به مناطق مسکونی شمال- شرق و جنوب- غرب متصل می‌کنند.در اکتبر ۱۹۹۸ خط ۱۴ افتتاح شد که در طول 63 سال اولین خطی کاملاً جدید بود و هنوز هم تنها خط کاملاً اتوماتیک در کل شبکه است.

ایستگاه پایرامید از خط ۱۴ مترو پاریس. شیشه‌های محافظ برای جلوگیری از افتادن مسافران بر روی ریل مترو و یا برخورد با برق فشارقوی کارگزاری شده‌است.

روش‌های دسترسی[ویرایش]

فروش بلیت به دو صورت ساده و هوشمند انجام می‌گیرد که از طریق کیوسک‌ها و هم به صورت خودکار قابل تهیه است. بلیت استاندارد برای یک‌بار سفر که در اتوبوس و تراموا نیز قابل استفاده است ١.٨ یورو می‌باشد . بلیت‌ها به صورت روزانه، هفتگی، ماهانه و سالانه هستند. در حال حاضر بیشتر شهروندان پاریس داری کارت ناویگو NaviGo هستند که می‌توان آن را به صورت هفتگی ماهانه و فصلی شارژ کرد

کارت‌های سفر یک روزه، دو روزه سه یا پنج روزه بیشتر برای توریست‌ها در نظر گرفته شده است. البته بهتر است در صورتی که سفرتان از روز دوشنبه آغاز می‌شود و بیش از ۵ روز ادامه دارد، از کارت هفتگی که شامل ۱۰% تخفیف است، استفاده کنید.

بلیت مخصوص تعطیلات آخر هفته برای جوانان زیر ۲۶ سال فقط روزهای شنبه و یک شنبه معتبر است. قیمت آن برای مناطق ۳-۱، ۳٫۳۰ فرانک و برای مناطق ۶-۱ و نیز سایر مناطق ۸٫۲۰ فرانک است.

خط‌ها[ویرایش]

خط‌های متروی پاریس
نام خط افتتاح آخرین
توسعه
ایستگاه‌ها طول متوسط
داخل ایستگاه
جابه‌جایی
(سالیانه)
ایستگاه‌های پایانی
Paris Métro Line 1 خط ۱ ۱۹۰۰ ۱۹۹۲ ۲۵ ۱۶.۶ کیلومتر / ۱۰.۳ مایل ۶۹۲ متر ۲۱۳٬۹۲۱٬۴۰۸ La Défense
Château de Vincennes
Paris Métro Line 2 خط ۲ ۱۹۰۰ ۱۹۰۳ ۲۵ ۱۲.۳ کیلومتر / ۷.۷ مایل ۵۱۳ متر ۹۵٬۹۴۵٬۵۰۳ Porte Dauphine
Nation
Paris Métro Line 3 خط ۳ ۱۹۰۴ ۱۹۷۱ ۲۵ ۱۱.۷ کیلومتر / ۷.۳ مایل ۴۸۸ متر ۹۱٬۶۵۵٬۶۵۹ Pont de Levallois
Gallieni
Paris Métro Line 3bis Line ۳bis ۱۹۷۱ ۱۹۷۱ ۴ ۱.۳ کیلومتر / ۰.۸ مایل ۴۳۳ متر Porte des Lilas
Gambetta
Paris Métro Line 4 خط ۴ ۱۹۰۸ ۲۰۱۳ ۲۷ ۱۲.۱ کیلومتر / ۶.۶ مایل ۴۲۴ متر ۱۵۵٬۳۴۸٬۶۰۸ Porte de Clignancourt
Mairie de Montrouge
Paris Métro Line 5 خط ۵ ۱۹۰۶ ۱۹۸۵ ۲۲ ۱۴.۶ کیلومتر / ۹.۱ مایل ۶۹۵ متر ۹۲٬۷۷۸٬۸۷۰ Bobigny
Place d'Italie
Paris Métro Line 6 خط ۶ ۱۹۰۹ ۱۹۴۲ ۲۸ ۱۳.۶ کیلومتر / ۸.۵ مایل ۵۰۴ متر ۱۰۴٬۱۰۲٬۳۷۰ ایستگاه متروی شارل دوگل - اتوال
Nation
Paris Métro Line 7 خط ۷ ۱۹۱۰ ۱۹۸۷ ۳۸ ۲۲.۴ کیلومتر / ۱۳.۹ مایل ۶۰۵ متر ۱۲۱٬۳۴۱٬۸۳۳ La Courneuve
Villejuif
Mairie d'Ivry
Paris Métro Line 7bis Line 7bis ۱۹۶۷ ۱۹۶۷ ۸ ۳.۱ کیلومتر / ۱.۹ مایل ۴۴۳ متر Louis Blanc
Pré Saint-Gervais
Paris Métro Line 8 خط ۸ ۱۹۱۳ ۲۰۱۱ ۳۸ ۲۳.۴ کیلومتر / ۱۳.۸ مایل ۶۱۴ متر ۹۲٬۰۴۱٬۱۳۵ Balard
Pointe du Lac
Paris Métro Line 9 خط ۹ ۱۹۲۲ ۱۹۳۷ ۳۷ ۱۹.۶ کیلومتر / ۱۲.۲ مایل ۵۴۴ متر ۱۱۹٬۸۸۵٬۸۷۸ Pont de Sèvres
Mairie de Montreuil
Paris Métro Line 10 خط ۱۰ ۱۹۲۳ ۱۹۸۱ ۲۳ ۱۱.۷ کیلومتر / ۷.۳ مایل ۵۳۲ متر ۴۰٬۴۱۱٬۳۴۱ Boulogne
Gare d'Austerlitz
Paris Métro Line 11 خط ۱۱ ۱۹۳۵ ۱۹۳۷ ۱۳ ۶.۳ کیلومتر / ۳.۹ مایل ۵۲۵ متر ۴۶٬۸۵۴٬۷۹۷ Châtelet
Mairie des Lilas
Paris Métro Line 12 خط ۱۲ ۱۹۱۰[۱۱] ۲۰۱۲ ۲۹ ۱۳.۹ کیلومتر / ۸.۶ مایل ۵۱۵ متر ۸۱٬۴۰۹٬۴۲۱ Front Populaire
Mairie d'Issy
Paris Métro Line 13 خط ۱۳ ۱۹۱۱[۱۱] ۲۰۰۸ ۳۲ ۲۴.۳ کیلومتر / ۱۵.۰ مایل ۷۷۶ متر ۱۱۴٬۸۲۱٬۱۶۶ Châtillon - Montrouge
Saint-Denis
Les Courtilles
Paris Métro Line 14 خط ۱۴ ۱۹۹۸ ۲۰۰۷ ۹ ۹ کیلومتر / ۵.۶ مایل ۱,۱۲۹ متر ۶۲٬۴۶۹٬۵۰۲ Saint-Lazare
Olympiades

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "The Network - The Metro: a Parisian institution". RATP. Retrieved 2014-01-29. 
  2. "Activity Report 2012" (pdf). STIF. p. 20. Retrieved 2014-03-21. 
  3. STIF Annual report
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ "Brief history of the Paris metro". france.fr - The official website of France. Retrieved 2013-09-21. 
  5. «Les transport en commun en chiffres en Ile-de-France»(فرانسوی). بازبینی‌شده در ۱۵-۰۸-۲۰۰۸. 
  6. « Metro Features List » on metrobits.org
  7. «Efficacite_de_lentreprise»(فرانسوی). بازبینی‌شده در ۱۵-۰۸-۲۰۰۸. 
  8. «REAMENAGEMENT DU POLE RER CHATELET-LES HALLES»(فرانسوی). بازبینی‌شده در ۱۵-۰۸-۲۰۰۸. 
  9. «Châtelet-Les Halles»(انگلیسی). بازبینی‌شده در ۱۵-۰۸-۲۰۰۸. 
  10. «List of urban rail systems by length - Wikipedia, the free encyclopedia»(انگلیسی). بازبینی‌شده در ۲۲-۰۹-۲۰۰۸. 
  11. ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ Lines ۱۲ and ۱۳ were originally built as part of the Nord-Sud network (as lines A and B respectively).
  • Bindi, A., & Lefeuvre, D. (1990). Le Métro de Paris : Histoire d'hier à demain, Rennes : Ouest-France. ISBN 2-7373-0204-8. (French)
  • Descouturelle, Frédéric, et al. (2003). Le métropolitain d'Hector Guimard. Somogy. ISBN 2-85056-815-5. (French)
  • Gaillard, M. (1991). Du Madeleine-Bastille à Météor : Histoire des transports Parisiens, Amiens : Martelle. ISBN 2-87890-013-8. (French)
  • Hovey, Tamara. Paris Underground, New York: Orchard Books, 1991. ISBN 0-531-05931-6.
  • Lamming, C.(2001) Métro insolite, Paris : Parigramme, ISBN 2-84096-190-3.
  • Ovenden, Mark. Paris Metro Style in map and station design, London: Capital Transport, 2008. ISBN 978-1-85414-322-8.

پیوند به بیرون[ویرایش]