متروی زمینی لندن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
متروی زمینی لندن
Overground roundel.svg
A London Overground class 378 train at Willesden Junction
اطلاعات
مالک شرکت راه آهن لندن
مکان لندن بزرگ; واتفورد، بریتانیا
نوعی ترابری راه‌آهن برون شهری
راه‌آهن مسافری
راه‌آهن شهری
تعداد خطوط ۹
تعداد ایستگاه‌ها ۱۱۲
مسافران سالانه ۱۶۰ میلیون[۱]
وبگاه www.tfl.gov.uk/overground
اداره
آغاز بهره‌برداری ۱۱ نوامبر ۲۰۰۷
اداره‌کننده(ها) Operated by LOROL under contract to TfL, 11 November 2007–2016
فنی
طول سیستم ۱۶۷ کیلومتر (۱۰۳٫۸ مایل)[۲]
اندازه ریل استاندارد

متروی زمینی لندن (به انگلیسی: London Overground) راه‌آهن شهری و حومه لندن بزرگ است که در سال ۲۰۰۷ میلادی تأسیس شده است.[۳]

این مترو دارای ۱۱۲ ایستگاه و ۹ خط است که به صورت سالانه ‍۱۶۰ میلیون مسافر را جابه‌جا می‌کند.

ایستگاه‌ها[ویرایش]

خط شمال لندن خط غرب لندن خط شرق لندن خط جنوب لندن خط واتفورد دی‌سی خط گاسپل اوک تا بارکینگ

* Step-free access on platform 1 for London Overground (northbound), and for Southern services (via Crystal Palace and Forest Hill) only
† Step-free access on platform 1 for London Overground (northbound), and for Southern services (via Forest Hill) only

* Mon-Fri, one early morning train to Highbury & Islington starts here instead of Clapham Junction and one late evening train terminates here instead of Clapham Junction

* Step-free access on northbound platform only

خط لی والی خط رامفورد تا آپمینستر

Out of the 112 stations on the London Overground network, 10 of them (seven being on the خط شرق لندن) are underground or sub surface.


An old unit in purple and green Silverlink livery with a London Overground sticker
New unit with white paintwork, blue and orange stripes and yellow cab ends

منابع[ویرایش]

  1. LOROL: Factsheet Accessed 17 June 2016
  2. "LOROL takes over West Anglia routes". LOROL. Retrieved 27 July 2016. 
  3. "Introducing London Overground – a new era for London Rail" (Press release). Transport for London. 5 September 2006. Retrieved 10 June 2011. 

پیوند به بیرون[ویرایش]