لژیون رومی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
نمونه بازسازی‌شده یک لژیون در حال حمله

لژیون (به لاتین: legio) بزرگ‌ترین واحد نظامی ارتش روم باستان بود. لژیون تقریباً اندازه تیپ امروزی، متشکل از ۴٬۲۰۰ پیاده‌نظام و ۳۰۰ سواره‌نظام در جمهوری روم بود که این تعداد در دوران امپراتوری روم به ۵٬۲۰۰ پیاده‌نظام و ۱۲۰ سواره‌نظام افزایش یافت. در بیشتر دوران امپراتوری روم، لژیون‌ها منحصراً از شهروندان رومی بودند.[۱] سربازان لژیون‌ها لژیونر نامیده می‌شدند.

بسیاری از لژیون‌های تأسیس شده پیش از سال ۴۰ قبل از میلاد حداقل تا قرن پنجم میلادی هنوز فعال بودند که از مشهورترین آن‌ها لژیون پنجم مقونیه بود که توسط آگوستوس در سال ۴۵ قبل از میلاد تأسیس شد و تا قرن هفتم و حمله اعراب به مصر در آن منطقه فعالیت می‌کرد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Data in: Goldsworthy, Adrian (2003). Complete Roman Army. pp. 95–95; Holder, Paul (1980). Studies in the Auxilia of the Roman Army. pp. 86–96; Elton, Hugh (1996). Frontiers of the Roman empire. pp 123. See table in article "Auxiliaries (Roman military)" for compilation of this data.

پیوند به بیرون[ویرایش]