فییورلو اچ. لاگواردیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فییورلو اچ. لاگواردیا
F.H. LaGuardia LOC 16457254975 (cropped).jpg
۹۹امین شهردار نیویورک سیتی[۱]
مشغول به کار
ژانویه ۱, ۱۹۳۴ – دسامبر ۳۱, ۱۹۴۵
پس ازJohn P. O'Brien
پیش ازWilliam O'Dwyer
Member of the
مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا
از نیویورک
مشغول به کار
۴ مارس ۱۹۲۳ – ۳ مارس ۱۹۳۳
پس ازIsaac Siegel
پیش ازJames J. Lanzetta
حوزه انتخاباتی20th district
مشغول به کار
۴ مارس ۱۹۱۷ – ۳۱ دسامبر ۱۹۱۹
پس ازMichael F. Farley
پیش ازNathan D. Perlman
حوزه انتخاباتی14th district
10th President of the
New York City Board of Aldermen
مشغول به کار
۱ ژانویه ۱۹۲۰ – ۳۱ دسامبر ۱۹۲۱
پس ازRobert L. Moran
پیش ازMurray Hulbert
اطلاعات شخصی
زاده
فییورلو انریکو لاگواردیا

۱۱ دسامبر ۱۸۸۲
نیویورک، نیویورک، ایالات متحده
درگذشت۲۰ سپتامبر ۱۹۴۷ (۶۴ سال)
New York City, New York, U.S.
حزب سیاسیجمهوری‌خواه (۱۹۱۷–۲۴; ۱۹۳۴–۴۷)
Progressive (۱۹۲۴–۳۴)
همسر(ان)تیا آلمرگوتی (ا. ۱۹۱۹–۱۹۲۱)
ماری فیشر (ا. ۱۹۲۹)
فرزندان۳
تحصیلاتTimothy Dwight School
محل
تحصیل
تخصصسیاستمدار
امضا
خدمات نظامی
وفاداریایالات متحده
خدمت/شاخهبنگاه هوایی ارتش ایالات متحده آمریکا
سال‌های خدمت۱۹۱۷ – ۱۹۱۹
درجهUS-O4 insignia.svg سرگرد
جنگ‌ها/عملیات‌هاجنگ جهانی اول

فییورلو هنری لاگواردیا (به انگلیسی: Fiorello H. La Guardia) (با نام اصلی فییورلو انریکو لاگواردیا؛ زادهٔ ۱۱ دسامبر ۱۸۸۲ - درگذشتهٔ ۲۰ سپتامبر ۱۹۴۷ میلادی) یک سیاستمدار آمریکایی بود. او بیشتر به دلیل آنکه ۹۹امین شهردار نیویورک سیتی بود شناخته می‌شود. وی سه دوره این سمت را از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۴۵ به نمایندگی از جمهوری‌خواهان داشت. پیش از آن وی به عنوان نمایندهٔ کنگره در سالهای ۱۹۱۶ و ۱۹۱۸ و مجدداً از سالهای ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۰ انتخاب شده بود. از او به عنوان یکی از بزرگترین شهرداران نیویورک یاد می‌شود. به دلیل قد کوتاهش (۱٫۵۷ متر) به او «گل کوچگ» (به ایتالیایی:Fiorello) می‌گفتند. وی به عنوان شخصی که از خطوط حزبی و جناحی عبور کرده بود در سالهای دههٔ ۱۹۳۰ فرد محبوبی به‌شمار می‌رفت. به عنوان یکی از طرفداران طرح نیو دیل فرانکلین دلانو روزولت که یک دموکرات بود حمایت می‌کرد؛ و در ازای آن روزولت حمایت مالی از شهر نییورک کرد و حمایت از مخلفان او را قطع کرد. لاگواردیا سیستم حمل و نقل شهری نیویورک را یکپارچه کرد و همین‌طور به انجام برنامه‌های مسکن ارزان قیمت و مکانهای عمومی بازی و پارک‌ها و ساختن فرودگاه و پاسگاه پلیس در شهر نیویورک سازمان و ماشین سیاسی تمنی هال را شکست دهد و به بازسازی استخدام بر مبنای شایستگی دست بزند. . او همچنین به دلیل برنامهٔ رادیویی خود در کانال دابلیو ان وای سی با نام تالک تو پیپل(گفتگو با مردم) که از دسامبر ۱۹۴۱ تا دسامبر ۱۹۴۵ پخش می‌شد به یاد آورده می‌شود.

منابع[ویرایش]

  1. "The Green Book: Mayors of the City of New York" بایگانی‌شده در مه ۱۴, ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine on the official NYC website.