پرش به محتوا

فیل سفید (جانور)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
فیل سفید سلطنتی، این گونه در نقاشی تایلندی به تصویر کشیده شده است

فیل سفید (یا فیل آلبینو)[۱] نوع کمیابی از فیل است ولی گونه شاخصی به‌شمار نمی‌آید. در حالت عادی پوست آنها به رنگ قهوه ای مایل به قرمز ملایم است که در زمان مرطوب شدن، پوست آنها به رنگ صورتی روشن تغییر می‌یابد، هرچند اغلب به رنگ سفیدبرفی به تصویر کشیده می‌شود.[۲] این فیل‌ها دارای مژه و ناخن‌هایی به رنگ روشن هستند.

در سال ۲۰۲۳، میانمار دارای ده عدد فیل سفید است.[۳] پادشاهی تایلند از تعدادی فیل سفید نگهداری می‌کند که در سال ۲۰۱۶، تعداد آنها یازده عدد بود.[۴]

اهمیت مذهبی

[ویرایش]

هندوئیسم

ایندرا و ساچی سوار بر ایراواتا، فیل آسمانی پنج سر برگی از نسخه جین، ح. ۱۶۷۰–۱۶۸۰, نقاشی در موزه هنر شهرستان لس آنجلس اصلیت آن از آمیر، راجستان.

در متون پوراناها هندو، مَرکَب یا حمل کننده خدای هندو، ایندرا (ساکرا در پانتئون بودایی) فیل سفید به نام ایراواتا است که قادر به پرواز کردن است.[۵] هنگامی که جهان هستی با به هم زدن اقیانوس شیر توسط اهریمنان و خدایان به وجود آمد، ایراواتا نمایان شد.[۶] در نتیجه، ایراواتا به عنوان فیل سفید مقدس به‌طور معمول در هند با چهار عاج و گاهی در منطقه جنوب‌شرقی آسیا با پنج سر تجسم شده است.[۶]

بودیسم

فیل سفید همچنین در داستان بسته شدن نطفه و تولد بودا حائز اهمیت است.[۷] طبق داستان بسته شدن نطفه بودا، همان شبی که نطفه سیدارتا بسته شد، ملکه مایا خواب دید که یک فیل سفید داری شش عاج سفید از پهلوی راست وارد بدن او شد.[۸][۹]

اهمیت تاریخی

[ویرایش]
مهر سلطنتی پادشاهی لائوس که در آن فیل سفید به نمایش درآمده است.

در نظام پادشاهی‌های بودایی جنوب‌شرق آسیا، به خاطر رابطه نزدیک فیل سفید با ساکا، فرمانروا دوا در کوه مرو، و مفهوم شهریاری به معنی فرمانروایی جهانی ایده‌آل و پادشاه عادل، فیل سفید پیوند نزدیکی با کیهان‌شناسی بودایی دارد.[۱۰][۱۱] بنابراین داشتن یک فیل سفید نماد سلطنت در پادشاهی‌های سرزمین‌اصلی جنوب‌شرق آسیا بود.[۱۲] رقابت برای تصاحب فیل‌های سفید، باعث شد درباریان پادشاهی به نزاع با یکدیگر بپردازند.[۱۳][۱۲] شاخص‌ترین این چنین نزاع‌هایی، معروف به جنگ‌های فیل بود که بین پادشاهی‌های تایلند و برمه در گرفت.[۱۱]

جستارهای وابسته

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. Why do we say 'white elephant'? History Extra. Retrieved 5 October 2021
  2. Men ride albino elephants, Reuters via The Atlantic, 1 March 2012.
  3. "Status-Obsessed Myanmar Junta Chief's Reverence for White Elephants Draws Ridicule". The Irrawaddy (به انگلیسی). 2022-08-04. Retrieved 2023-03-26.
  4. "งดงามยิ่งนัก !! ชมประวัติช้างเผือกคู่พระบารมีพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในพระบรมโกศ (รายละเอียด)". www.tnews.co.th.
  5. Johnson, W. J. (2009). A dictionary of Hinduism (1st ed.). Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-861025-0. OCLC 244416793.
  6. 1 2 Andaya, Leonard Yuzon (2016-01-01). "The Social Value of Elephant Tusks and Bronze Drums among Certain Societies in Eastern Indonesia". Bijdragen tot de Taal-, Land- en Volkenkunde / Journal of the Humanities and Social Sciences of Southeast Asia (به انگلیسی). 172 (1): 66–89. doi:10.1163/22134379-17201001. ISSN 0006-2294. S2CID 130076221.
  7. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام :2 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  8. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام :7 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  9. Keown, Damien (2003). A dictionary of Buddhism. Stephen Hodge, Charles Brewer Jones, Paola Tinti. Oxford: Oxford University Press. ISBN 0-19-860560-9. OCLC 59361180.
  10. Leider, Jacques P. (2011). "A Kingship by Merit and Cosmic Investiture: An Investigation into King Alaungmintaya's Self-Representation". Journal of Burma Studies (به انگلیسی). 15 (2): 165–187. doi:10.1353/jbs.2011.0012. ISSN 2010-314X. S2CID 153995925.
  11. 1 2 Goh, Geok Yian (2021-02-23), "Commercial Networks and Economic Structures of Theravada Buddhist Southeast Asia (Thailand and Myanmar)", Oxford Research Encyclopedia of Asian History (به انگلیسی), Oxford University Press, doi:10.1093/acrefore/9780190277727.013.546, ISBN 978-0-19-027772-7, retrieved 2023-03-27
  12. 1 2 Charney, Michael W. (2018-04-26), "Warfare in Premodern Southeast Asia", Oxford Research Encyclopedia of Asian History (به انگلیسی), Oxford University Press, doi:10.1093/acrefore/9780190277727.013.238, ISBN 978-0-19-027772-7, retrieved 2023-03-27
  13. Charney, Michael W. (2004). Southeast Asian warfare, 1300-1900 (به انگلیسی). Leiden: Brill. pp. 136–137. ISBN 978-1-4294-5269-4. OCLC 191929011.

پیوند به بیرون

[ویرایش]