فیلم سوپر ۸

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
غالب‌های فیلم سوپر ۸ و ۸میلیمتری - نوارهای صدای مغناطیسی با رنگ خاکستری نشان داده شده‌اند. شکل نادرست اندازه‌گیری شده‌است: دیافراگم طرح S-8 برابر با ۰٫۲۱۱ "× ۰٫۱۵۸" است.

فیلم سوپر ۸میلیمتری یک قطع فیلم متحرک است که در سال ۱۹۶۵[۱][۲][۳] توسط ایستمن کوداک به عنوان یک پیشرفت نسبت به قالب فیلم خانگی «دوبرابری» یا «عادی» قدیمی ۸ میلیمتری منتشر شد.

این فیلم به صورت اسمی ۸ میلی‌متر عرض دارد، همان فیلم قدیمی ۸ میلیمتری، اما ابعاد سوراخ‌های مستطیل شکل در امتداد یک لبه کوچک‌تر است، که باعث می‌شود فضای بیشتری در معرض قرار گیرد. استاندارد سوپر ۸ همچنین مرز مقابل سوراخ‌ها را برای یک نوار اکسیدی اختصاص می‌دهد که می‌توان صدا را به صورت مغناطیسی روی آن ضبط کرد.

برخلاف سوپر ۳۵ (که به‌طور کلی با تجهیزات استاندارد ۳۵ میلی‌متر سازگار است)، کوداک فیلم مورد استفاده برای سوپر ۸ با دوربین‌های فیلم استاندارد ۸ میلیمتری سازگار نیست.

انواع مختلفی از سیستم فیلم برای تصویربرداری استفاده می‌شود، اما فیلم نهایی در هر مورد دارای همان ابعاد است. محبوب‌ترین سیستم تاکنون سیستم کوداک بود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Lenny, Lipton (1975). The Super 8 Book. San Francisco: Straight Arrow Books. p. 11. ISBN 0-87932-091-5. In May 1965, super 8 in its stubby, coaxial plastic cartridge arrived loaded with Type A indoor balanced Kodachrome II, billed as a universal film.
  2. Lipton, Lenny (1973). Independent Filmmaking (5. print (revised) ed.). San Francisco: Straight Arrow Books. p. 26. ISBN 0-87932-010-9. After several years of research, Kodak offered super 8 format film in Instamatic cartridges in 1965.
  3. Kodak. "Super 8 mm Film History". Kodak. Retrieved 12 February 2013. In April of 1965, this revolutionary new format was introduced...