پرش به محتوا

فرودگاه بین‌المللی سلطان حسن‌الدین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
فرودگاه بین‌المللی سلطان حسن‌الدین
خلاصه
نوع فرودگاههمگانی و نظامی
مالکدولت اندونزی
شهر بکار رفتهماکاسار
مکان اندونزی
ارتفاع از سطح دریا۴۷ فوت / ۱۴ متر
مختصات۵°۰۳′۴۲″ جنوبی ۱۱۹°۳۳′۱۵″ شرقی / ۵٫۰۶۱۶۷°جنوبی ۱۱۹٫۵۵۴۱۷°شرقی / -5.06167; 119.55417
وبگاه
Map
باندهای فرود
جهت درازا سطح
فوت متر
۱۳/۳۱ ۸۲۰۲ ۲۵۰۰

فرودگاه بین‌المللی سلطان حسن‌الدین (به انگلیسی: Sultan Hasanuddin International Airport) یک فرودگاه همگانی و نظامی با کد یاتا UPG است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر ماکاسار کشور اندونزی قرار دارد و در ارتفاع ۱۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.

فرودگاه بین‌المللی سلطان حسن‌الدین (یاتا: UPG، ایکائو: WAAA) یک فرودگاه بین‌المللی در خدمت شهر ماکاسار، سولاوسی جنوبی، اندونزی است. فرودگاه در مرز ماکاسار و ماروس (حومه‌ای در سولاوسی جنوبی) قرار دارد؛ حدوداً ۲۰ کیلومتر (۱۲ مایل) یا ۱۵ دقیقه با آزادراه/بزرگراه عوارضی تا مرکز شهر ماکاسار فاصله دارد و از مسیر بزرگراه حدود ۲۳ کیلومتر (۱۴ مایل) یا ۲۰ دقیقه راه است. نام فرودگاه از سلطان حسن‌الدین‌ (۱۶۳۱–۱۶۷۰)، حاکم سلطنت گوا و قهرمان ملی اندونزی که در دههٔ ۱۶۶۰ با کمپانی هند شرقی هلند مقاومت کرد، گرفته شده است. این فرودگاه دروازهٔ اصلی شرق اندونزی و یکی از قطب‌های مهم هوانوردی منطقه به‌شمار می‌رود. این فرودگاه بزرگ‌ترین فرودگاه شرق اندونزی و یکی از دو فرودگاه بین‌المللی سولاوسی است؛ دیگری فرودگاه بین‌المللی سام راتولانگی در مانادو است. این فرودگاه به‌عنوان گرهٔ کلیدی اتصالِ غرب و شرق اندونزی عمل می‌کند و پروازهای داخلی به شهرهای مهم غرب اندونزی مانند جاکارتا، سورابایا، دنپاسار و بالیک‌پاپان و نیز مقاصد شرق اندونزی از جمله امبون، ترناته، سورونگ و جایاپورا را ارائه می‌دهد. همچنین پروازهای بین‌المللی به مقاصدی چون سنگاپور و مالزی دارد. افزون بر این، از مبادی اصلی اعزام زائران حج از شرق اندونزی است و در فصل حج پروازهایی به جده و مدینه انجام می‌شود.

علاوه بر کاربری تجاری، در همین محل پایگاه هوایی سلطان حسن‌الدین نیز قرار دارد که یک پایگاه نوع A متعلق به نیروی هوایی اندونزی است. این پایگاه از بزرگ‌ترین پایگاه‌های هوایی شرق اندونزی به‌شمار می‌رود و چهار اسکادران نیروی هوایی در آن مستقر است: اسکادران شناسایی پنجم با هواپیماهای بوئینگ ۷۳۷–۲۰۰ و CN-235–220؛ اسکادران رزمی یازدهم با جنگنده‌های سوخو سو–۲۷ و سوخو سو–۳۰؛ اسکادران ترابری سی‌وسوم با لاکهید سی–۱۳۰اچ هرکولس؛ و اسکادران مهندسی ۰۴۴.

تاریخ

[ویرایش]

فرودگاه بین‌المللی سلطان حسن‌الدین نخستین‌بار در سال ۱۹۳۵ به‌دست دولت استعماری هند شرقی هلند ساخته شد و در آغاز «کادیِنگ» نام داشت. پس از حدود دو سال ساخت‌وساز، دولت هلند در ۲۷ سپتامبر ۱۹۳۷ آن را رسماً افتتاح کرد؛ با پرواز تجاری به سنگاپور با هواپیمای داگلاس دی‌سی–۲ متعلق به شرکت هوانوردی سلطنتی هند هلندی (KNILM). در دوران اشغال ژاپن در هند شرقی هلند (۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵) توسعه یافت و باند چمنی آن به باند بتنی ارتقا داده شد و سپس «ماندای» نام گرفت.[۱] در سال ۱۹۴۵ و پس از تسلیم ژاپن، متفقین باند را به ابعاد ۱٬۷۴۵×۴۵ متر گسترش دادند. این ساخت‌وساز با مشارکت حدود ۴٬۰۰۰ کارگر از جمله اسیران جنگی پیشین ژاپنی انجام شد.[۲]

در سال ۱۹۵۰، پس از عقب‌نشینی هلند، فرودگاه به کنترل اندونزی بازگشت. بهره‌برداری و نگهداری آن در ابتدا بر عهدهٔ ادارهٔ فرودگاه‌های وزارت کارهای عمومی بود. در این دوره، فرودگاه به یکی از پرترددترین فرودگاه‌های کشور و پیوند حیاتی میان غرب و شرق اندونزی بدل شد. در ۱۹۵۵ مدیریت فرودگاه به «خدمات هوانوردی کشوری» که اکنون مدیریت کل هوانوردی کشوری نام دارد واگذار شد و طول باند به ۲٬۳۴۵×۴۵ متر افزایش یافت.[۲]

در ۱۹۸۰، فرودگاه به افتخار سلطان حسن‌الدین، فرمانروای سدهٔ هفدهم سلطنت گوا که در سولاوسی جنوبی در برابر استعمار هلند مقاومت کرد، به نام کنونی تغییر یافت. این تغییر نام هم‌زمان با افزایش طول باند از ۱٬۷۴۵×۴۵ متر به ۲٬۴۰۰×۴۵ متر بود. سال بعد، فرودگاه به یکی از مبادی اعزام حج تبدیل شد و پروازهای منظم ماکاسار–جده برای زائران مکه برقرار شد. پس از صدور مصوبهٔ شمارهٔ KM 61/1994 وزیر ترابری در ۳۰ اکتبر ۱۹۹۴ و اعطای رسمی وضعیت «بین‌المللی»، شمار مسافران و پروازهای ورودی خارجی افزایش چشمگیری یافت. نخستین مسیر منظم بین‌المللی در ۲۸ مارس ۱۹۹۵ با راه‌اندازی پرواز ماکاسار–کوالالامپور توسط مالزی ایرلاینز و سپس سیلک‌اِیر به سنگاپور آغاز شد.[۲] با این حال از ۲۸ اکتبر ۲۰۰۶ تا میانهٔ ۲۰۰۸ همهٔ مسیرهای بین‌المللیِ مقصدِ ماکاسار موقتاً تعلیق شد؛ چون گروه گارودا اندونزی به‌علت زیان مالی سنگین پرواز ماکاسار–سنگاپور را بست و مالزی ایرلاینز و سیلک‌ایر نیز پیش‌تر خدمات خود را متوقف کرده بودند.[۲] خدمات بین‌المللی اندکی بعد از سر گرفته شد.

با گشایش ترمینال جدید در سال ۲۰۰۸ که حدود ۲ کیلومتر از ترمینال قدیمی فاصله داشت، ترمینال قدیمی به‌روی عموم بسته و برای استفادهٔ نیروی هوایی اندونزی اختصاصی شد.[۳] در ۱۵ اوت ۲۰۱۶ ساختمان پایانهٔ قدیمی در آتش‌سوزی بزرگی تخریب شد.[۴]

این فرودگاه در سال ۲۰۱۱ در میان سه فرودگاه برتر اندونزی شناخته شد و جوایزی برای کیفیت خدمات و پاکیزه‌ترین سرویس‌های بهداشتی دریافت کرد. در ۲۰۱۲، عالی‌ترین نشان وزارت ترابری را گرفت و عنوان بهترین فرودگاه را از آنِ خود کرد.[۵]

امکانات و توسعه

[ویرایش]

ترمینال کنونی که حدود ۲ کیلومتر جنوب‌تر از تأسیسات پیشین قرار دارد، از ۴ اوت ۲۰۰۸ عملیاتی شد و در ۲۶ سپتامبر ۲۰۰۸ با حضور رئیس‌جمهور سوسیلو بامبانگ یودهویونو رسماً افتتاح گردید.[۶] ساخت این ترمینال که از ۲۰۰۴ آغاز شده بود، حدود چهار سال طول کشید و هم‌زمان با آن، ۱۱٫۴۷ کیلومتر توسعهٔ آزادراه اوجونگ‌پاندانگ برای بهبود دسترسی میان فرودگاه، مرکز شهر ماکاسار و بندر سوکارنو–هاتا انجام شد. همچنین ساخت باند جدیدی به ابعاد ۳٬۱۰۰×۴۵ متر در پروژه گنجانده شد.[۷] این ترمینال با سبک معماری «فناورانهٔ نوین» طراحی شد که برای ترمینال‌های اندونزی کم‌سابقه بود، پنج برابر بزرگ‌تر از ترمینال قبلی است و ظرفیت سالانهٔ ۷ میلیون مسافر دارد؛ تا سال ۲۰۱۰ به‌تنهایی به ۵ میلیون مسافر خدمت می‌داد.[۸] این ترمینال شش پلِ سوارشدن (aerobridge) و محوطهٔ ایستاییِ بسیار بزرگ‌تری دارد که تا هفده هواپیمای پهن‌پیکر را می‌پذیرد. هزینهٔ کل ترمینال و زیرساخت‌های پشتیبان حدود یک تریلیون روپیه برآورد شد.

به‌دلیل اضافه‌ظرفیت (حدود ۱۰٫۷ میلیون مسافر در سال ۲۰۱۹، درحالی‌که طراحی اولیه برای ۷ میلیون بود)، پروژهٔ توسعهٔ بزرگی در ۲۰۱۹ آغاز شد.[۹] هدف، افزایش ظرفیت سالانه به ۱۵٫۵ میلیون مسافر و سه‌برابرکردن مساحت ترمینال از ۵۰٬۰۰۰ به ۱۵۰٬۰۰۰ متر مربع بود. این توسعه دو بخش اصلی داشت: بازآفرینی ترمینال موجود، توسعهٔ جنوبی، ساخت پارکینگ طبقاتی و بهبود راه دسترسی؛ و نیز ایجاد محوطه‌های جدید ایستایی هواپیما در جنوب و شرق فرودگاه به‌همراه زیرساخت‌های پشتیبان.[۱۰] در قالب این طرح، تعداد جایگاه‌های هواپیما از ۳۴ به ۳۷ افزایش یافت و ظرفیت پارکینگِ خودرو نیز بیشتر شد.[۱۱] تعداد جت‌بریج‌ها هم از شش به دوازده رسید.[۱۲] هزینهٔ کل توسعه حدود ۲٫۴ تریلیون روپیه برآورد شد.[۱۳] این طرح که قرار بود در ۲۰۲۱ تمام شود، به‌دلیل همه‌گیری کووید–۱۹ تأخیر خورد و حتی مدتی متوقف شد؛ ساخت‌وساز در ۲۰۲۳ از سر گرفته شد و ترمینال توسعه‌یافته در ۲۶ ژوئن ۲۰۲۴ به‌طور رسمی به بهره‌برداری رسید.[۱۴]

بر پایهٔ برنامه، توسعهٔ بیشتر فرودگاه در چهار فاز انجام می‌شود. فاز نخست تکمیل و در ۲۰۲۴ عملیاتی شد. فاز دوم که قرار بود در ۲۰۲۴ آغاز شود، ظرفیت سالانه را به ۲۱ میلیون مسافر و تعداد جایگاه‌های هواپیما را به ۴۷ می‌رسانَد. فاز سوم که آغاز آن برای ۲۰۳۴ پیش‌بینی شده، ظرفیت ترمینال را به ۳۰٫۸ میلیون مسافر در سال و ۶۴ جایگاه افزایش می‌دهد. در نهایت، فاز چهارم از ۲۰۴۴ شروع می‌شود و ظرفیت نهایی ترمینال را به ۴۰ میلیون مسافر در سال و ۷۸ جایگاه خواهد رساند.[۱۱]

نگارخانه

[ویرایش]

شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

[ویرایش]

مسافری

[ویرایش]
شرکت‌های هواپیماییمقصدهای پروازی
ایرآسیا کوالالامپور
ایرفست اندونزی حلیم پرداناکوسوما، جواندا، تیمیکا
اویاستار Bone، اندی جما، Palopo, Selayar، پونگتیکو
باتیک ایر پتیمورا، جلال‌الدین، حلیم پرداناکوسوما، سوئکارنو-هتا، سنتنی، هالولو، سام رتولنگی، رندانی، موپاه، موتیارا، سارونگ، جواندا، باب‌الله
سیتیلینک پتیمورا، سلطان آجی محمد سلیمان، جلال‌الدین، سوئکارنو-هتا، سنتنی، هالولو، سام رتولنگی، جواندا
گارودا ایندونزیا پتیمورا، فرانس کایسیه‌پو، انگوراه رای، جلال‌الدین، سوئکارنو-هتا، سنتنی، هالولو، موتیارا، تیمیکا، ادیسوسیپتو، سوگیمانورو[۱۵]
فصلی: ملک عبدالعزیز
گارودا ایندونزیا
اجرا توسط گارودا ایندونزیا 		سلطان آجی محمد سلیمان، بتوامباری، سنتنی، هالولو، Kolaka، سیوکوران امین‌الدین امیر، تامپا پادانگ، سام رتولنگی، لومبک، سوگیمانورو، سارونگ، اچماد یانی، جواندا، ادیسوسیپتو
گاتاری ایر سرویس پونگتیکو[۱۶]
اندونزی ایر ترنسپورت Morowali, Soroako
Kal Star Aviation سیامسودین نور،[۱۷] وای-اوتی، ال تاری[۱۸]
لاین ایر پتیمورا، سلطان آجی محمد سلیمان، حسین ساسترانگارا، سیامسودین نور (آغاز از ۲۳ اوت ۲۰۱۷),[۱۹] فرانس کایسیه‌پو، انگوراه رای، جلال‌الدین، سوئکارنو-هتا، سنتنی، هالولو، سام رتولنگی، لومبک، موتیارا، سوپادیو، ادیسومارمو، جواندا، یوواتا، ادیسوسیپتو
هواپیمایی سعودی شاهزاده محمد بن عبدالعزیز، ملک عبدالعزیز[۲۰]
سیلک‌ایر چانگی سنگاپور
Sriwijaya Air سلطان آجی محمد سلیمان، سیامسودین نور، فرانس کایسیه‌پو، انگوراه رای، جلال‌الدین، سوئکارنو-هتا، سنتنی، هالولو، سیوکوران امین‌الدین امیر، تامپا پادانگ، رندانی، موپاه، اچماد یانی، سارونگ، جواندا، تیمیکا، باب‌الله، ادیسوسیپتو
سوسی ایر اندی جما، Palopo, Rampi, Seko، پونگتیکو
تریگانا ایر سرویس سیوکوران امین‌الدین امیر، پونگتیکو
وینگز ایر باتو لیسین، بتوامباری، بیما، هالولو، Kolaka، سیوکوران امین‌الدین امیر، عبدالرحمان صلاح، تامپا پادانگ، تیلیک ریووت (آغاز از ۳۰ اوت ۲۰۱۷),[۱۹] Palopo، کاسیگونکو، سوگیمانورو، Selayar، ماتاهورا

جستارهای وابسته

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ Saminja, Suhandi (15 December 2023). "Sejarah Unik Bandara Sultan Hasanuddin, Pernah Ganti Nama Empat Kali, Apa Saja?". Sulsel Herald (به اندونزیایی).
  2. ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ Quraisy, Muhammad Ibrahim (28 March 2017). "Sejarah Bandara Sultan Hasanuddin Dulu dan Sekarang". Bagooli.com (به اندونزیایی). Retrieved 2025-05-05.
  3. ↑ "Bandara Hasanuddin Makassar Pindah Tempat". detiknews (به اندونزیایی). 4 August 2008. Retrieved 2025-05-05.
  4. ↑ Setiawan, Agus (15 August 2016). "Terminal Lama Bandara Hasanuddin Terbakar". ANTARA News Bangka Belitung (به اندونزیایی). Retrieved 2025-05-05.
  5. ↑ "Sejarah Bandara Sultan Hasanuddin Dulu dan Sekarang". 28 March 2017.
  6. ↑ "Presiden Resmikan Bandara Sultan Hasanuddin dan Jalan Tol". Kompas (به اندونزیایی). 26 September 2008.
  7. ↑ Suryanto (2008-09-09). "Presiden Resmikan Bandara dan Jalan Tol di Makassar". Antara News (به اندونزیایی). Retrieved 2025-05-05.
  8. ↑ Oleh Edy Can – Kamis, 28 Juli 2011 – 12:51 WIB (28 July 2011). "4 of Indonesia's Main Airports Bursting at Seams: Official – Kontan Online". English.kontan.co.id. Archived from the original on 15 August 2011. Retrieved 12 July 2013.
  9. ↑ Busthomi (2020-09-30). "AP I Kebut Perluasan Bandara Sultan Hasanuddin Makassar". TopBusiness (به اندونزیایی). Retrieved 2025-05-05.
  10. ↑ A.S, Anastasia (6 October 2020). "Pemerintah Targetkan Pembangunan Bandara Sultan Hasanuddin Makassar Selesai Oktober 2021". swa.co.id (به اندونزیایی). Retrieved 2025-05-05.
  11. ↑ ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ Praditya, Ilyas Istianur (27 September 2019). Nurmayanti (ed.). "Kemenhub Bakal Perluas Bandara Sultan Hasanuddin Tiga Kali Lipat". Liputan6.com.
  12. ↑ Hidayah, Nurul (4 December 2023). "Perluasan Bandara Sultan Hasanuddin Sudah 68 Persen, Ditarget Rampung Akhir 2024". Tribun-timur.com (به اندونزیایی). Retrieved 2025-05-05.
  13. ↑ Hidayah, Nurul (3 April 2024). "Total Anggaran Perluasan Bandara Sultan Hasanuddin Rp2,4 Triliun, Progres Pembangunan Baru 73 Persen". Tribun-timur.com (به اندونزیایی). Retrieved 2025-05-05.
  14. ↑ "Terminal Baru Bandara Sultan Hasanuddin Makassar Beroperasi 26 Juni". detiksulsel (به اندونزیایی). 25 June 2024. Retrieved 2025-05-05.
  15. ↑ "鹰航扩充国内航线 开辟锡江-Raha新航线". www.shangbaoindonesia.com. 印度尼西亚商报. 2017-07-21. Archived from the original on 21 July 2017. Retrieved 2017-07-26.
  16. ↑ "Gatari Air Layani Penerbangan Toraja-Makassar Tiap Hari, Mulai 27 Juni". Retrieved 7 January 2017.
  17. ↑ Siwi, Dicka. "Lima Rute Baru Akan Diterbangi Kalstar Aviation - Indo-Aviation.com". Archived from the original on 27 December 2016. Retrieved 7 January 2017.
  18. ↑ Wijanarko, Tri Setyo. "Kalstar Aviation Operasikan Rute Kupang-Maumere-Makassar - Indo-Aviation.com". Archived from the original on 17 June 2016. Retrieved 7 January 2017.
  19. ↑ ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ https://agent.lionair.co.id/LionAirAgentsPortal/Default.aspx
  20. ↑ "Saudi Buka Penerbangan Langsung Makassar-Madinah - ihram.co.id". Retrieved 7 January 2017.
  • «اطلاعات جهانی هوانوردی». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۱۹ مارس ۲۰۱۲.
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=فرودگاه_بین‌المللی_سلطان_حسن‌الدین&oldid=42692822»