فایتون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تابلوی سقوط فائِتون، یوهان لیس، اوایل قرن هفدهم میلادی

فائِتون یا فایِتون (به یونانی: Φαέθων به معنی «درخشنده»، به انگلیسی: Phaëton)، نام فرزند هلیوس (فوبوس) است. فائِتون از مادرش کلایمین می‌خواهد به او اطمینان دهد در مورد پدرش راست می‌گوید که پدرش، هلیوس، خدای خورشید است. مادرش از از او مى خواهد كه خود از پدرش بپرسد. وقتی فائِتون با پدرش صحبت مى كند، پدرش به او اطمينان مى دهد كه خداى خورشيد است. فائِتون هم از او مى خواهد براى اثبات، به مدت يك روز ارابه ى خورشيد را به او بدهد و پدرش هم مى پذيرد. فائِتون كنترل ارابه را از دست مى دهد و جهان را خطر نابودى فرا مى گيرد. زئوس هم به ناچار براى نجات دنيا ارابه را با صاعقه اى منهدم مى كند و اين صاعقه جان فائِتون را هم مى گيرد.


ویل دورانت درباره فایتون می‌نویسد:

فایتون به معنی درخشان، پسر هلیوس، ارابهٔ آتشین را چنان بی باکانه راند که نزدیک بود جهان را بسوزاند. صاعقه به او اصابت کرد و به دریایش افکند. شاید مفاد این افسانه، مانند افسانه ایکاروس اخطاری باشد به جوانان سرکش.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. تاریخ تمدن، ویل دورانت، چاپ هفتم، ۱۳۸۰، جلد دوم، صفحه:۱۹۹

۱. https://en.oxforddictionaries.com/definition/Phaethon

۲. https://www.collinsdictionary.com/dictionary/english/phaethon?showCookiePolicy=true

جستارهای وابسته[ویرایش]