صدقیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
صدقیا
پادشاه یهودا
Zedekiah.jpg
سلطنت۵٩٧–۵٨۶ پیش از میلاد مسیح
پیشینیهویاقیم
جانشیننبوکدنصر دوم
خاندانتبار داوود

صدقیا به انگلیسی (Zedekiah یا Tzidkiyahu؛ دیگر زبان‌ها عبری: צִדְקִיָּהוּ، یونانی: Ζεδεκίας، لاتین: Sedecias) (این نام در کتاب مقدس به زبان فارسی بدین گونه آمده‌است) آخرین پادشاه اسرائیل پیش از ویران شدن اورشلیم به دست پادشاهی بابل می‌باشد. صدقیا از سوی نبوکدنصر دوم، پادشاه بابل، پس از محاصره شهر در بار نخست به پادشاهی رسید و دوباره در یورش دوم به اورشلیم و پس از تسخیر و ویرانی شهر، سقوط کرد. نبوکدنصر دستور داد تا هر دو چشم صدقیا را بیرون کشیده و به بابل آورده تبعید کنند.

ویلیام اف البرایت (به انگلیسی William Foxwell Albright یا F. Albright)، باستان‌شناس امریکایی تاریخ شاهی صدقیا را ۵۸۷-۵۹۷ پیش از میلاد می‌داند در حالی که ادوین آر. تیله به انگلیسی (R. Thiele) روزنامه نگار و باستان‌شناس امریکایی و پروفسور عهد عتیق زمان این پادشاهی را از ۵۸۶- ۵۹۷ پیش از میلاد برآورد نموده‌است. با چنین برآوردی صدقیا در ۶۱۸ پیش از میلاد زاده شده‌است.

ارمیای نبی مشاور وی بوده‌است. در متون اسلامی روشن نشده که آیا ایشان نیز باید به عنوان پیامبران بنی اسراییل قرار گیرد یا پادشاهان.

صدقیا در ۵۹۷ پیش از میلاد در سن هیجده سالگی از سوی نبوکدنصر دوم پادشاه بابل شاه یهودا شد. وی هم‌پیمان فرعون مصر گشته و بر ضد بابل شورش نمود. نبوکدنصر دوم این هم‌پیمانی را با یورش به سرزمین یهودا پاسخ داد (کتاب دوم پادشاهان۲۵:۱). نبوکدنصر دوم، اورشلیم را در ژانویه ۵۸۹ پیش از میلاد محاصره نمود که سی ماه به طول کشید.

در یازدهمین سال سلطنت صدقیا، نبوکدنصر موفق به تسخیر شهر گشت و آن جا را و معبد سلیمان یا هیکل سلیمان را ویران ساخت.

منابع[ویرایش]

  • ویکی انگلیسی