شینه (برق)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شینه‌های ۱۵۰۰ آمپری در جعبه توزیع برق یک ساختمان بزرگ.
تصویر شینه چندتایی در یک پست برق

تمام ژنراتور‌ها، ترانسفورماتور‌ها، سیم‌ها و کابل‌های یک نیروگاه یا تبدیل گاه که ولتاژ برابری دارند با یک شمش یا یک رسانا به نام شینه یا باس‌بار (Busbar) در هر فاز بهم متصل می‌شوند.[۱] در شینه تمام انرژی ژنراتورها، ترانسفورماتورها و یا هر دو بهم می‌پیوندند و از آنجا بطور مستقیم با همان ولتاژ و یا به کمک ترانسفورماتور افزاینده یا کاهنده با ولتاژ دیگر به مصرف‌کننده‌ها و یا شینه‌های دیگر هدایت می‌گردند. ازاین‌رو می‌توان گفت که شینه وسیله جمع و پخش انرژی در آن واحد است. شینه‌ها را می‌توان به دو دسته کلی تقسیم کرد:

  1. شینه ساده
  2. شینه چندتایی

انواع شین‌ها از نظر ظاهری[ویرایش]

سیم هوایی[ویرایش]

جنس این نوع شین معمولاً از جنس آلومینیوم مقاوم شده با فولاد است (ACSR) که از انعطاف خوبی برخوردار است.[۲]

لوله‌ای[ویرایش]

این نوع شین برای جریان‌های نامی بیشتر از ۳۰۰۰ آمپر اقتصادی تر است.[۲]

شمش با مقطع مستطیلی[ویرایش]

این نوع شین عموماً از جنس مس است و بیشتر در تأسیسات داخلی بکار می‌رود زیرا انشعاب گرفتن از شمش تخت نسبت به لوله‌ای آسانتر است.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. سلطانی، مسعود. تجهیزات نیروگاه جلد ۱. مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۸۶. شابک ‎۹۶۴-۰۳-۳۸۹۷-۴. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ هوشمند، رحمت‌الله. طراحی پست‌های فشار قوی. انتشارات دانشگاه اصفهان، 1386. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۸۶۵۸-۷۸-۱.