شینه (برق)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
شینه‌های ۱۵۰۰ آمپری در جعبه توزیع برق یک ساختمان بزرگ.
تصویر شینه چندتایی در یک پست برق

تمام ژنراتور‌ها، ترانسفورماتور‌ها، سیم‌ها و کابل‌های یک نیروگاه یا تبدیل گاه که ولتاژ برابری دارند با یک شمش یا یک رسانا به نام شینه یا باس‌بار (Busbar) در هر فاز بهم متصل می‌شوند.[۱] در شینه تمام انرژی ژنراتورها، ترانسفورماتورها یا هر دو بهم می‌پیوندند و از آنجا بطور مستقیم با همان ولتاژ یا به کمک ترانسفورماتور افزاینده یا کاهنده با ولتاژ دیگر به مصرف‌کننده‌ها یا شینه‌های دیگر هدایت می‌گردند. ازاین‌رو می‌توان گفت که شینه وسیله جمع و پخش انرژی در آن واحد است. شینه‌ها را می‌توان به دو دسته کلی تقسیم کرد:

  1. شینه ساده
  2. شینه چندتایی

انواع شین‌ها از نظر ظاهری[ویرایش]

سیم هوایی[ویرایش]

جنس این نوع شین معمولاً از جنس آلومینیوم مقاوم شده با فولاد است (ACSR) که از انعطاف خوبی برخوردار است.[۲]

لوله‌ای[ویرایش]

این نوع شین برای جریان‌های نامی بیشتر از ۳۰۰۰ آمپر اقتصادی تر است.[۲]

شمش با مقطع مستطیلی[ویرایش]

این نوع شین عموماً از جنس مس است و بیشتر در تأسیسات داخلی بکار می‌رود زیرا انشعاب گرفتن از شمش تخت نسبت به لوله‌ای آسانتر است.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. سلطانی، مسعود. تجهیزات نیروگاه جلد ۱. مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۸۶. شابک ‎۹۶۴-۰۳-۳۸۹۷-۴. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ هوشمند، رحمت‌الله. طراحی پست‌های فشار قوی. انتشارات دانشگاه اصفهان، 1386. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۸۶۵۸-۷۸-۱.