شورای گسترش آموزش عالی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شورای گسترش آموزش عالی بالاترین مرجع تصمیم‌گیری در خصوص گسترش رشته‌های دانشگاهی و گروه‌های آموزشی در دانشگاه‌های کشور ایران است. همچنین بررسی مقررات آموزش عالی و نیز بررسی صلاحیت علمی متقاضیان عضویت در هیئت علمی دانشگاه‌های ایران نیز در این شورا صورت می‌گیرد. این شورا فعالیت‌های خود را از طریق دبیرخانه شورای گسترش آموزش عالی که با عنوان دفتر گسترش و برنامه‌ریزی آموزش عالی شناخته می‌شود انجام می‌دهد.

تاریخچه شورای گسترش آموزش عالی[ویرایش]

در سال ۱۳۰۱ خورشیدی برای نخستین بار، شورای عالی معارف تشکیل شد که پس از مدت کوتاهی به شورای عالی فرهنگ تغییر نام داد. این شورا در سال ۱۳۴۴ خورشیدی به شورای مرکزی دانشگاه‌ها تغییر نام داد. اما سه سال بعد، وزارت علوم وظایف محوله به این شورا را بر عهده گرفت. یک سال بعد و درسال ۱۳۴۸ «شورای تأسیس، توسعه و انحلال مؤسسات آموزش عالی» مأمور اتخاذ تصیمی در مورد چگونگی فعالیت موسسه‌های آموزش عالی شد. سرانجام در ۲۶/۲/۱۳۴۹ هیئت وزیران نام این شورا را به «شورای گسترش آموزش عالی» تغییر داد. این شورا طی سالهای ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۱ فعالیتی نداشت. علت این امر، انقلاب فرهنگی و تعطیل شدن دانشگاه‌ها بود.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «دفتر گسترش و برنامه‌ریزی آموزش عالی». وزارت علوم، تحقیقات و فناوری. بازبینی‌شده در 1391/9/26.